-มีใบเงินกู้ใช่ไหมครับ? ดีครับ -ยอดเลย
ผมกับภรรยาไปทานมื้อคํ่า เมื่อคืนก่อน..เราเพิ่งเเต่งงาน
มีอะไรให้ดิฉันช่วยมั้ยคะ?
คุณเห็นคนที่กำลังคุยกับ ผจก.คุณมั้ย ที่เปิดกระเป๋าไว้น่ะ?
นั่นคุณเกวนดอน หนึ่งในผู้ช่วยผู้จัดการค่ะ
ผู้จัดการเราชื่อคุณโชเอน วันนี้ไม่มา
-เเต่เห็นคนที่มีกระเป๋านักธุรกิจใช่มั้ย? -เห็นคะ
เขาเป็นพรรคพวกผม มีปืนในกระเป๋าเขา
หากคุณไม่ทำตามที่ผมบอก..
ผมจะมองไปที่เพี่อนผม เเละเขา จะยิงคุณเกวนดอนที่ตรงหน้าผาก
..ค่ะ
หยิบซองใหญ่ๆ เเล้วใส่ธนบัตร ใบละ 100, 50 เเละ 20 ดอลล์
ไม่เอาที่มีกระดาษคาดของเเบงค์ หมึกกันขโมย หรือเงินปลอม
เริ่มตรงลิ้นชักที่สอง เเล้วก็อีกชั้นตรงนั้น
เอาล่ะ รีบจัดการโลเร็ทต้า กุญเเจอยู่ข้างคุณนั่นไง
วิเศษมาก
ไม่ต้องเอาใบที่อยู่ล่างสุดมานะ
คุณเพิ่งถูกปล้นครั้งเเรกเหรอ?
คุณทำได้ดีมาก ยิ้มไว้ ให้ดูเหมือนว่าไม่ได้กําลังถูกปล้น
คุณมีรอยยิ้มสวยมาก
ขอใบละ 20 นั่นไว้ติดตัวหน่อย
ผมจะเอาใส่กระเป๋าไว้
อย่างงั้นเเหละ
ผมไม่ต้องส่งสัญญานให้เพื่อน ดีมากจริงๆ
เขาจะรอจนกว่าผมพ้นไป ให้เเน่ใจ ว่าคุณจะไม่กดสัญญานเตือนภัย
ถ้าคุณทำงั้น.. เขาจะยิงคณเกวนดอนที่หน้าผาก
เอาล่ะ เเค่นี้คงพอเเล้ว โลเร็ทต้า
ขอบคุณ โชคดีนะ
คุณก็เช่นกัน
เธอน่ารักใช่มั้ยล่ะ?
ก็น่าเอ็นดูดีนะ
หมอนั่นใคร?
เฮ้ยๆ เฮ้ย
ชิบ..
เวร..เอ๊ย!
นํ้ามันคงท่วมเเล้วล่ะ เชิญลงจากรถด้วยครับ
-อยากฟังเรื่องตลกมั้ย? -หุบปาก เเล้วออกมาจากรถ!
เออ..ก็ได้
"ทัณฑสถานเกลดส์"
"เบลล์เกลด, ฟลอริด้า"
ต้องการอะไร โฟลี่ย์?
จะมีนักโทษเเหกคุก ที่ไหน เมื่อไหร่..อยากรู้มั้ย?
-กี่คนล่ะ? -อยากให้คุณปล่อยๆ ผมหน่อย
ตกลง มีกี่คนล่ะที่จะออกไป?
-ได้ข่าวว่าหกคน -เมื่อไหร่?
-คืนนี้ -รู้มั้ยว่าใครบ้าง?
รู้สิ เเต่ขอยังไม่บอก
พบกันที่ห้องสวดก่อนเข้าห้องขัง
รักเจ้าจริงใจนะหนู
คืนนี้สุดยอดสําคัญ ตื่นเต้นมั้ย?
-ซุปเปอร์โบวล์คืนวันอาทิตย์ ไอ้บื้อ? -เเกเลื่อนมันขึ้นมา
-ทําไมเเกคิดอย่างงั้น? -ฉันเห็นเเกวิ่งเมื่อเช้านี้
ไม่ละเลยสิ่งที่เคยทํา
เเต่เเกวิ่งเเค่สองสามไมล์ ไม่ถึงห้าไมล์เหมือนทุกวัน
ออมกําลังไว้งานสําคัญ มีอะไรรึ หรือว่าเสร็จก่อน?
เเกเห็นเสาเเถวนั้นไหม?
เขาจะเสริมเเนวรั้วเลื่อนออกไป อีก 15 ฟุตจากที่มีอยู่เเล้ว
พอถึงซุปเปอร์โบวล์อาทิตย์นี้ รั้วนั่นก็เรียบร้อย
เราก็ต้องขุดต่ออีก 9 รึ 10 วันใช่มั้ย?
ฉันว่าไม่ไหว
ดังนั้นคืนนี้หลังจากมืดเเล้ว ฉันจะเผ่นล่ะ เเกไปด้วยก็ได้โฟลี่ย์
ขอบใจเรื่องข้อเสนอ เย้ายวนมาก
เเต่ไมอามี่มันไปอีกตั้งร้อยไมล์
ฉันเเก่เกินจะทำอย่างที่ว่า
ออกไปเเล้วก็ส่งการ์ดมาให้ด้วยล่ะ
"ไมอามี่"
อาเดล เดลิซี่พูดค่ะ
จะรับสายเก็บเงินปลายทาง จากเเจ็ค โฟลี่ย์มั้ยคะ?
ตกลงค่ะ
-อาเดล เป็นไงบ้าง? -เฮ้ นักปล้นเเบงค์
อยากให้เเนะเหรอ? คราวหน้าติดเครื่องรถไว้ด้วยสิ
-ขําตายเลย! -เธอต้องการอะไร?
เรื่องซุปเปอร์โบวล์ปาร์ตี้วันอาทิตย์
เปลี่ยนเป็นคืนนี้ตอนหกโมงครึ่ง
-เธอบอกว่าโทรเเค่ครั้งเดียวไม่ถูกดักฟัง -ไม่เสมอไปหรอก
งั้นก็รีบบอกมาสิ ว่ากําลังพูดเรื่องอะไร
-เธอช่วยหุบปากด้วย อย่าหูรูดฟรีนัก -ฟรีเรื่องอะไรล่ะ?
ฉันกําลังหางานทํา
-เเล้วคณะยอดกลเเมนเดร็คล่ะ? -เอมีลยอดมหัศจรรย์เหรอ
เขาไล่ฉันออกเเล้วก็จ้างสาวน้อยผมเเดง
ที่ฉันโทรมานี่เพราะมีการเปลี่ยนเเผน
คืนนี้หกโมงครึ่ง ไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า
-ไปบอกบัดดี้ด้วย -ต้องบอกคนที่ขับรถอีกคันมั้ย?
-ใครนะ? -ก็เห็นเธอมีโชคเรื่องรถบ่อยครั้ง
บัดดี้เลยคิดว่า เตรียมไว้สองคันน่าจะดีกว่า
หมอนี่บอกว่ารู้จักเธอที่ลอมพ็อค
-ชื่อเกลนน์ อะไรนี่เเหละ -เกลนน์ ไมเคิลส์
ใช่ๆ ใช่เเหละ บัดดี้บอกว่า เจ้าเกลนน์มันว่าพวกเธอเเน่มาก
-อาเดล? -อะไร?
บอกบัดดี้ด้วยว่าถ้าเจ้าเกลนน์ สวมเเว่นกันเเดดมาอีก ฉันจะเหยียบ
-ทั้งที่อยู่บนหน้ามันนั่นเลย -ฉันจะบอกให้เเน่
โอเคนะ พยายามอย่าถูกยิงทิ้งล่ะ
คุณนาย ให้ผมช่วยนะ
สุภาพสตรีเช่นคุณ ไม่ควรต้องเเบกข้าวของเยี่ยงนี้
ขอโอกาสให้ผมได้ช่วยเหลือคุณ
ฉันไม่ได้ขอให้ช่วยนะ อย่าหวังจะได้ทิป
ไม่เป็นไรครับ งั้นผมเอารถเเทน
สุขสันต์วันเกิด
สงสัยในห่อนี้จะเป็นชุดชาเเนลอีกเเล้ว?
ดีกว่านั้นเยอะ เปิดดูสิ
โอพระเจ้า สวยมากค่ะ
-มันคือ.. -ซิกเซาเออร์ 380
-ถูกต้อง -ชอบจังเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะพ่อ
สุขสันต์วันเกิด
-กาเเฟอีกหน่อยมั้ย? -ไม่ล่ะค่ะ
ลูกจะต้องไปที่เกลดส์ เเละพบกับเรย์ นิโคเล็ตตอนสี่ทุ่ม
ใครกันล่ะ? สรรพสามิตเหรอ?
เขามาอยู่กับเอฟบีไอแล้ว เพิ่งจะเปลี่ยนงาน
-เขายังไม่หย่านี่ ใช่มั้ย -ทางเทคนิคตอนนี้เเยกทางกัน
-เขาย้ายออกจากบ้านเเล้ว? -เกือบเเล้วพ่อ
-ก็เเสดงว่ายังไม่เเยกทางกัน -เราไม่พูดเรื่องนี้ได้มั้ยคะ?
-ลูกจะไปที่เกลดส์ทําไม? -ไปรับทราบเรื่องข้อร้องเรียน
มีนักโทษติดคุกตลอดชีวิต ไม่ชอบอาหารที่กิน
ก็เลยยื่นเรื่องร้องว่าเขาไม่มีโอกาส เลือกอาหารกินได้
ซึ่งเป็นการละเมิดสิทธิเสรีภาพ
ลูกมาช่วยพ่อได้ในฐานะฝ่ายสอบสวน
-ไม่ค่ะ ขอบคุณ -ก็ลูกเคยอยากทำนี่
จะได้มีโอกาสพบพวกหมอ ทนาย ใครไหนก็ได้ถ้าหย่าเเล้วนะ
เเคเรน อย่าเสียเวลา กับตํารวจกิ๊กก๊อกนั่นเลย..
กินเหล้าเมายาเเล้วก็นอกใจเมีย?
คิดว่าตัวเองเเน่ เหมีอนกันหมด
หนูต้องไปเเล้วล่ะ
ไม่ได้คุยกันนานๆ เหมือนก่อนนะ
งั้นเจอกันวันอาทิตย์ดีมั้ยพ่อ จะได้ดูซุปเปอร์โบวล์ด้วยกันไง
ก็ดีนะ
ขอบคุณสําหรับปืนค่ะพ่อ
พวกนั้นขุดอุโมงค์ใต้พื้นนี่
ฉันไม่เห็นได้ยินอะไร เเล้วมันจะไปโผล่กันตรงไหน?
เสาที่สี่ถัดหอคอยควบคุม
ไม่เห็นมีอะไรเลย
คอยดูละกัน
เอฟบีไอ จะให้ต่อสายใครคะ?
ฉันเเคเรน ซีสโก้ ขอสายเรย์ นิโคเล็ทค่ะ
รอซักครู่
ค่ะ
ยังติดสายอยู่ จะฝากข้อความมั้ยคะ?
ไม่ค่ะ เดี๋ยวค่อยโทรมาใหม่
-ค่ะ -ขอบใจนะ
ก็ยังไม่เห็นมีอะไร
มองไปตรงๆ เลย
เอ๊ะนั่นอะไร!
"หมากฝรั่งเลิกบุหรี่"
อะไรกันเนี่ย?
ผู้ชายสองคนอยู่ที่รั้ว!
อีหนูนั่นทำอะไรวะ?
หยุด! ยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้!
อุโมงค์ไม่มีใครเเล้ว
ปิดทางด้านทิศเหนือ
-อะไรกัน? -คิดว่าไงล่ะ? เเหกคุกซิโว้ย!
-พวกคิวบาอยู่ในพงอ้อย -อย่าส่องมาทางนี้ เฮ้ บัดดี้
-ไม่เป็นไรเราเป็นคนดี -คุณมาทำอะไรที่นี่?
เป็นสาวเป็นเเส้ ทําไมเล่นปืน?
ฉันเป็นมือปราบรัฐบาลกลาง คุณถูกจับเเล้ว / อ๋อ งั้นเหรอ
ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลังเถอะ
ระวังหัว
เรียบร้อย ไปเลย!
-พอสบายนะ? -ถ้ามีที่ว่างกว่านี้ละก็..
ไม่มีที่เเล้ว
ในนี้มีเเต่ของบ้าบอ กุญเเจมือ
กระป๋องอะไรเนี่ย?
ไว้ดับกลิ่นปลาหมึก..ในปากคุณไง
หอมล่ะสิ ใช่มั้ย?
เอาล่ะคุณไปได้..
ปืนคุณอยู่ไหน? ปืนพกน่ะ?
อยู่ในกระเป๋าในรถ
โอย..อึดอัดเป็นบ้า
คุณทําชุดราคา 900 เหรียญ ที่พ่อฉันซื้อให้วายวอดหมด
ใส่เเล้วถือปืนยาวดูดีมากเลย
ทําไมคนอย่างคุณถึงได้มา เป็นมือปราบนะ?
-จะได้คอยตามล่าคนอย่างคุณไง -อย่างงั้นเหรอ?
คนอย่างผม? ขอบอกเลยนะว่า
ถึงผมคิดอยากฉลองก็ทีหลัง ผมจะไม่ปลํ้าคุณเเน่
-ผมไม่เคยทํา -คุณไม่มีเวลาทําหรอก
เราต้องเจอด่านตรวจสอบที่มาของรถ เดี๋ยวก็รู้ว่าใครเป็นเจ้าของ
คิดว่าเขาคงรีบตั้งด่านตรวจได้ทัน ถ้าทําจริง..
ก็คงจะเล็งหาคนละตินสองคน ไม่ใช่คนผิวดําตัวโต
เขาคงซี้กับคุณมากซินะถึงยอมเสี่ยงตายขนาดนี้
บัดดี้เหรอ? เขาเป็นคนดี
ตอนอยู่ในคุกด้วยกัน เขาต้องโทร หาน้องสาวทุกอาทิตย์ ไม่เคยขาด
เธอเป็นพวกคริสเตียนกลับใจ เป็นนักบัญชีให้ช่องทีวีเเพร่ศาสนา
เขาต้องโทรหาเธอเพี่อสารภาพบาป
บอกเธอว่าไปปล้นเเบงค์ไหนบ้าง
บัดดี้เป็นชื่อจริงของเขารึ?
เป็นชื่อที่ผมตั้งให้เอง
คุณชื่ออะไรล่ะ?
ยังไงพรุ่งนี้หนังสือพิมพ์ก็ลงอยู่เเล้ว
เเจ็ค โฟลี่ย์ คุณคงได้ยินมาบ้าง
-ทําไม? คุณดังมากเหรอ? -ตอนที่ถูกจับในเเคลิฟอร์เนี่ย..
เอฟบีไอบอกว่า ผมปล้นธนาคาร มากสุดที่บันทึกไว้ในคอมพิวเตอร์
-เเล้วทั้งหมดกี่ครั้ง? -จําไม่ได้จริงๆ
เริ่มต้นที่อายุสิบเเปด ผมขับรถ ให้ลุงคัลลี่กับพื่อนเขาชื่อกัส
คุณกําลังบอกว่า ใช้ชีวิตครึ่งนึงในคุกงั้นสิ
น่าจะใช่ ถ้ากลับเข้าไปอีกก็คง 30 ปี
-คุณพอนึกภาพออกมั้ย -ฉันไม่นึกหรอก ฉันไม่เคยปล้นเเบงค์
ดูคุณไม่เห็นกลัวอะไร
-ฉันกลัวสิ -ไม่เห็นเหมีอนกลัวเลย
ต้องให้ฉันตะโกนหรือไง?
มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ก็เเค่ต้องรออยู่ตรงนี้ ทําตัวสบายๆ รอให้คุณโดนรวบ
พูดเหมือนเมียเก่าผมเปี๊ยบ
-เคยเเต่งงานด้วยเหรอ? -ราวๆ ปีนึง ขาดเกินไม่กี่วัน
มันก็ไม่ใช่ว่าเราเข้ากันไม่ได้ เราสนุกด้วยกัน เเต่ว่า..
มันขาดไอ้นั่นน่ะ นึกออกมั้ย
ความซู่ซ่าน่ะ มันต้องมีด้วย
-คุยกันไปเรื่อยๆ นะ -..ได้
เรื่องนี้คงจบไม่สวยหรอก ไม่เคยจบสวยซักครั้ง
ถ้าผมจะโดนยิงก็ขอเป็นบนถนน
ไม่ใช่นอกรั้วตรงนั้น
คุณคงจะคิดว่าตัวเอง เป็นไคลด์ แบร์โรว์งั้นสิ
หมายถึง"บอนนี่เเอนน์ไคลด์"เหรอ?
ตอนที่พวกเขาถูกยิงในหนัง วอร์เรน เบ็ตตี้ กับ
..เฟย์ ดันนาเวย์
-ชอบหนังที่เธอเเสดงเกี่ยวกับทีวี -เรื่อง"เน็ทเวิร์ค"เเสดงได้ดีมาก
ผู้ชายที่บอกว่าจะไม่ยอมรับ ความเฮงซวยอีกเเล้ว
ปืเตอร์ ฟินช์
"บ้าคลั่งดั่งนรก เเละจะไม่ยอมรับ ความเฮงซวยของเเกอีกต่อไป!"
ฉากที่พวกเขาถูกยิง จําได้ว่า..
เคยคิดว่าไม่น่าเลวร้ายขนาดนั้น หากเกิดขึ้นจริง
คุณนี่คุยด้วยเเล้วสบายใจ
กําลังคิดว่าหากเราพบกัน ในสถานการณ์อย่างอื่น..
คือคุณอยู่ในบาร์ ผมเดินมา เเล้วเราก็คุยกัน
-กําลังคิดว่าจะเกิดอะไรบ้าง -ไม่มีอะไร
-ในเมื่อคุณไม่รู้ว่าผมเป็นใคร -คุณคงบอกฉันอยู่ดี
-เเต่ถ้าสถานการณ์ต่างกันไป.. -อย่าฝันไปเลยดีกว่า
ที่ชอบอีกเรื่องของเฟย์ดันนาเวย์ คือ "Three Days of the condor"
ที่เเสดงกับโรเบิร์ต เรดฟอร์ด สมัยเป็นหนุ่ม
ฉันคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก
ที่จะรู้จักกันรวดเร็วขนาดนั้น
งั้นรึ?
มันจงใจหวานซึ้งเกิน
เเล้วถ้า..
เอาล่ะ ตอนนี้เราอยู่ไหนกันนี่?
เทิร์นไพค์ เกลนน์อยู่เเถวนี้ กับรถอีกคัน
-มาเลย ออกมาเร็ว -หันหลังไป ยกมือขึ้นด้วย!
เฮ้ย!
เราควรทิ้งเธอไว้พร้อมกับรถเลย..
หรือเอาเธอไปทิ้งไว้ที่อื่นดี..
-เธอจะไปกับเรา -ให้ตาย..เเกทําอะไรกันข้างในนั้น?
-มองหาชื่อไง -ฉันดูเเล้ว
เธอชื่อเเคเรน ซีสโก้ เหมือนเพลง Cisco Kid เเต่เปลี่ยน c เป็น s
เอส-ไอ-เอส-ซี-โอ
เเคเรน?
เเคเรน? ทําตัวดีๆ หน่อยนะ
ผมจะเปิดฝากระโปรงหลัง
เฮ้ๆ เฮ้! คุณทํารถพรุนหมดเเล้วนะ!
ผมจะไม่ทิ้งคุณไว้ ผมเปิดฝากระโปรง คุณโยนปืนออกมา
ถ้ายังยิงอีก บัดดี้มีปืนยาวของคุณ มันอัดคุณเละเเน่
ผมห้ามไม่ได้ซะด้วย เเล้วเเต่คุณนะ
อย่า! นี่เกลนน์!
เวรเอ๊ย! เเจ็ค ดีใจที่ได้เจอ
เเกกําลังยิงอะไรกันรึ?
-เราต้องใช้มันด้วยรึ? -ตํารวจเห็นรถคันนี้เเล้ว
เขาอาจเปลี่ยนใจย้อนกลับมาดูได้
-เฮ้..เจ้างั่ง จําเเกไม่ได้ว่ะ -เฮ้"เจ้างั่ง"..
ไม่มีใครเรียกเเบบนี้ตั้งเเต่ ออกจากลอมพ็อค มีอะไรเหรอ?
ไม่มื
เเคเรนจะออกมารึเปล่า?
-ได้ยินมั้ย? -ตกลง
ตกลงนะ
คุณชนะ เเจ็ค
''ไปซื้อนํ้ามัน"
ส่งเสื้อซักเมื่อไหร่ก็ส่งบิลล์ให้ผมละกัน
คงต้องส่งให้คุณที่คุกเเกลดส์
คลานเล่นในท่อนํ้าเสียมาเหรอ? คุณเป็นใครเนี่ย?
-ถอดเเว่นกันเเดดซะ -ฉันมองชัดขึ้นด้วยเเว่นนี้
อยากให้ฉันเอามันโยนทิ้ง พร้อมกับหัวเเกด้วยเลยมั้ย
-ไปรอในรถ -เราผู้เจริญเเล้ว เย็นหน่อยซิว้า..
ต้องขอประทานโทษ เชิญไปรอในรถ พาเธอไปไว้ด้านหลังด้วย
-กระโปรงหลังเหรอ? -ที่เบาะหลังโว้ย!
-ไปเหอะ ยังไงก็ต้องทํา.. -ถอดเสื้อเเจ็คเก็ตมาซิ
มีคนลืมเอาเสื้อผ้าสะอาดๆ มาให้
มันอยู่ที่คุกเกลดส์ ในรถเเคดิเเล็ค
ก็เเกดันโดดเข้าท้ายรถเธอนี่หว่า
โทษฉันก็ได้นะ ไม่มีปัญหา
-นี่ครับผม -ฉันบอกเเกเเล้ว..
-เเกมีปัญหาอะไรรึ? -เอาเจ้าเกลนน์มาทําไม?
-นี่เป็นไอเดียมันนะ -ไอเดียรึ?
ในหัวมันมีสมองซะที่ไหน
มันคิดว่าพูดกับฉันยังงั้นได้ไง?
"ถอดเสื้อเเจ็คเก็ตมาซิ" ฉันนั่งรอพวกเเกมาครึ่งชั่วโมง
คอยระวังตํารวจ คิดว่าสนุกรึไง?
ต้องมุดเข้าไปในพุ่มไม้..
เพราะอยากอัดกัญชา เเต่ก็ต้องทน..รู้มั้ย?
เอาเหอะ ฉันมีเรื่องสําคัญ ต้องทําต่อทางเหนือ
ไอ้พวกนี้ไม่มีทางรู้ ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน
-ทุกครั้งที่มันพูดฉันอยากจะซัดมัน -มันไม่ใช่ตัวปัญหา
ทําไมเราต้องเอาหล่อนมาด้วย?
เกลนน์
นายจําฉันไม่ได้หรือ?
ก็ผมไม่เคยติดคุกที่เกลดส์ ..ถ้าคุณคิดงั้นนะ
ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้น
เเต่คุณเเน่ใจว่าเราเคยเจอกัน?
ฤดูใบไม้ร่วงปีที่เเล้ว
ฉันขับรถพานายจากคุกปาลม์บีช ไปที่ศาลรัฐบาลกลาง..สองครั้ง
นายคือเกลนน์ ไมเคิลส์
ฉันไม่ลืมคนที่ฉันใส่กุญเเจมีอ เเละล่ามโซ่ให้หรอก
ทีนี้มาคุยกันว่าเอาไงดี เกลนน์
เรามีปืนในรถนี้บ้างมั้ย?
โอว..เวร! ผมจําคุณได้เเล้ว!
โฟลี่ย์ ไม่รอดหรอก ถ้าเขาโดนจับ นายซวยด้วยเเน่
-ฉันเข้าใจดีว่าพวกนายสนิทกัน.. -ไม่ ไม่ขนาดนั้น
-เเต่ผมก็ช่วยเขา -เดี๋ยวก่อนสิ เกลนน์
นายช่วยเขารึยัง?
ตรงนี้ฉันยังสงสัย ว่าจับนายข้อหา ช่วยเหลือผู้หลบหนีอาญาได้มั้ย
เเต่นายยังมืทางเลือก
เเกจะพาเธอไปที่บ้านฉัน อาบนํ้าเเล้วก็ออกมา..
ใส่อาฟเตอร์เชฟฟุ้ง เเล้วเธอก็บอกว่า "ฉันเข้าใจคุณผิดไป"
ฉันเเค่อยากจะคุยกับเธออีก
คิดว่าจะเป็นไงถ้าสถานการณ์ปกติ
มันสายไปเเล้วเพื่อน
มันคงรีบอยากไปจากนี่ ฉันคิดว่างั้นนะ..
"สองปีก่อน.."
"ทัณฑสถานลอมพ็อค"
ถ้ากรรมการไม่ยุติการชก ต้องจับมันใส่ถุงเเบกออกไปเเน่ๆ
รู้มั้ย ทําไมคนเรียกมันว่า"สนูปปี้'?
ก่อนหน้านี้มันใช้ชื่อ มัวรีส"เเมดด๊อก"มิลเลอร์
ตอนเป็นนักมวยอาชีพ
ใครมีเงินจ้าง มันก็ล้มให้
-เป็นงั้นได้ไง! -เหลือเชื่อ!
หลอกลวง! หลอกลวง!ๆ
เออ..เอ็งเก่ง
ชนะมวยล้มยังดันมาโม้
ไอ้ทุเรศเอ๊ย
หาเรื่องใส่ตัวเเท้ๆ
-หัวเหม่งนั่นใครกัน? -ริชาร์ด ริพลี่ย์
นักหุ้นวอลล์สตรีทรึ?
เชือดเเมงเม่ามานักต่อนัก คนเรียกมันว่า ดิ๊กจอมเชือด
ไม่ใส่วิกจําเเทบไม่ได้
-มันโดนกี่ปี? -สามปื
ออกกําลังกายหน่อยมั้ย?
โดนสามปี ปรับ 50 ล้าน มันเลยเขียนเช็คเด้ง
ซะงั้นเลย
50 ล้าน เซ็นเเกร๊กๆ
เเต่ไม่มี้..ไม่มี..เฮ้ มาช่วยหน่อย
หนักชิบเป๋ง
หนักว้อย! ช่วยหน่อย!
เเว่นเเกชัดขนาดนี้ อ่านตัวเลขไม่ออกรึไง
ค่อยยังชั่วหน่อย
-เเกรู้ได้ไงว่ามันเขียนเช็ค? -ก็มันบอกฉัน
เราทำงานที่ห้องซักผ้าด้วยกัน
มันชอบคุยเป็นบ้า
มันพวกปากสว่าง บอกคุยกับอัยการไว้เเล้ว
เห็นว่าเป็นพรรคพวกทําธุรกิจด้วยกัน
ใครก็ตาม ถ้ามันกล้าเขียนเช็ค 50 ล้าน
มันจะพูดอะไรก็ต้องคอยกางหูฟัง
มันบอกว่ามันฝากเงินทั้งหมดไว้ ในเเบงค์ต่างประเทศ
เเล้วก็ยังมี เอ่อ..
เพชรดิบราคา 5 ล้านอยู่ที่บ้านมัน
มันพูดงี้เลย..
"ฉันจะหยิบไปมันมาตอนไหนก็ได้''
-บ้านมันอยู่ไหน? -ดีทรอยท์
สนูปปี้ มิลเลอร์บอกว่าเพชรดิบ มีค่าเหมือนกับเงินสดนั่นเเหละ
เเกเคยเห็นเพชรดิบบ้างมั้ยล่ะ?
มันก็ดูไม่ต่างจากก้อนหินหรอก
เดี๋ยวๆ เเกคิดว่ามันโกหกรึ?
เเล้วเเกคิดไงล่ะ? ใช้หัวบ้างสิ คนมีของห้าล้านซุกในบ้าน
จะมาเที่ยวโพนทะนาไปทั่ว บอกคนเพิ่งรู้จักกันในคุกรึไง
ฉันรู้เเล้ว พวกเเกคิดว่าฉันโง่งั้นสิ
มาเเล้วไง
เดินไปเรื่อยๆ เดินไป
เเกคงไม่อยากโดนใครซักใช่มั้ย
ฉันพูดได้เเค่ว่า เธอไม่ได้กลัวซักนิด
ก็เพราะในมือเธอมืปืน รอจังหวะจะยิงเเกอยู่นะสิ
เเกพูดเพราะอิจฉาที่ไม่ได้ นอนกับหล่อนในท้ายรถหรอก
เอ๊อ..ถูก
สิ่งเเรกที่ฉันอยากจะทํา.. คือเอาโคลนออกจากตัว
เฮ้..
เเคเรน?
เเคเรน ลูกรัก?
เเคเรน?
ลูกคงจะละเมอล่ะสืิ
ละเมอว่าไง?
"เฮ้ ตัวเอง"
สวัสดี เเดเนียล
เเดเนียล เบอร์ดอน, เอฟบีไอ
มาร์เเชล ซีสโก้ เป็นพ่อเเคเรน
ขอคุณรอข้างนอกสักครู่ ได้ไหม?
ผมต้องคุยกับเธอเรื่องงานนิดหน่อย
อ๋อได้ ผมต้องไปห้องนํ้าพอดี
ขอทางด้วย
ฉันอยากเข้าหน่วยกิจการพิเศษ
ข้อเสนอคุณน่าสนใจ เเต่ว่า..
ในหน่วยของผมมีคนครบแล้ว
ตอนนี้เรามาพูดถึง รอยชํ้าที่หน้าผากคุณก่อนดีกว่า
รายละเอียด ก็อยู่ในมือคุณเเล้วนี่?
ก็ใช่ เเต่ผมอยากฟังจากปากคุณเอง
เริ่มจากตอน..ที่คุณจับพวงมาลัย
อยู่เเถวไหน?
มาถึงทางออกที่ โอคีโชบี
-นั่งลง! -ใส่เเว่นดํางี้จะมองเห็นเหรอ?
เห็นน่า! นี่มัน..โง่จริงเล้ย
พวกนั้นคงผิดหวังตัวผมมาก
คุณรู้มั้ย? ถ้าผมไม่เมา
ไม่มีทางที่คุณจะกล่อมผมได้หรอก
-จําไว้เลยนะ โอเค้ -ออกที่ทางออกขวาหลังผ่านสะพานนั่น
ไม่ ผมไม่มอบตัวเด็ดขาด ลืมได้เลย!
-ออกทางออกนี้เเหละ! -ทางออกไหนกัน?
-ทางออกนี้ไง ออกนี่! -นั่งลง! อย่า!
จากนั้นที่จําได้..
มีหน่วยกู้ภัยมาช่วยฉันออกจากรถ
มีอยู่สองจุดที่ผมยังข้องใจอยู่ ตรงที่ว่า..
ผู้ชายสองคนที่จับตัวคุณมา
บัดดี้ใช่มั้ย? กับเพื่อนเขาเเจ็ค โฟลี่ย์
ผมมั่นใจว่าชายคนนี้ปล้นเเบงค์ มามากกว่า 200 เเห่งเเล้ว
จริงรึ?
เขาบอกฉันว่าเขาจําไม่ได้ ว่าปล้นมากี่เเบงค์เเล้ว
คุณคุยกับเขาเหรอ
ในท้ายรถน่ะ
คุณคุยเรื่องอะไรกัน?
ก็หลายเรื่อง
เรื่องคุก เรื่องหนัง
หมอนั่นจับคุณเป็นตัวประกัน เเต่คุยเรื่องหนังกันเหรอ?
เป็นประสบการณ์ที่เเปลกดี
รู้มั้ย โฟลื่ย์ทําให้ผมนึกถึง นักปล้นอีกคน คาร์ล ทิลล์เเมน
คุณเจอเหมือนกันเเต่จบไม่เหมือน เขาปล้นเเบงค์เหมือนกัน
-คุณพอจําได้มั้ย? -เกิดอะไรขึ้นกับคาร์ลเหรอ?
ในตอนนั้น คุณยิงเขา เเต่คุณไม่ได้ยิงโฟลีย์หรือเพื่อนเขา
พวกเขาไม่มีปืน คุณมีปืนสั้น แต่กลับให้สองคนนั่นโยนคุณเข้าท้ายรถ
คุณมีซิกเซาเออร์อยู่ในมือ
คุณให้ปากคําว่าขยับตัวไม่ได้ เขากดตัวคุณไว้
เเต่..เมื่อท้ายรถเปิดออก
ทําไมคุณถึงไม่ยิงเขาล่ะ?
ปกติคุณทําหน้าที่อะไร พ่อคนเก่ง? ตามสอบพวกโกงบัญชีใช่มั้ย?
ผมอยู่เเผนกนี้มากว่า 15 ปีเเล้ว ผ่านเรื่องสอบสวนทุกประเภท
-เเล้วเคยยิงใครบ้างมั้ย? -ไม่
-เคยเจอเหตุการณ์จริงบ้างมั้ย..? -ผมต้องบอกด้วยเหรอ?
คุณต้องรู้ว่ากําลังพูดอะไรอยู่?
ไว้เราค่อยคุยกันใหม่ ดีมั้ย
ผมยังสงสัยว่าทําไมโฟลี่ย์ ถึงเอาคุณใส่รถคันที่สองอีก
ในเมื่อเขาไม่ต้องใช้คุณอีกเเล้ว
คุณต้องไปถามเขาเอง
เชือดเเล้วเชือด
-จําข้อตกลงได้มั้ย? -สวัสดี มัวรีส
-ทําไม่เป็นเเฮะ -ก็กําหมัด..
-นี่ใช่มั้ย -ช่างมันเถอะ
มีปลาตัวน้อยมาให้เเก
ไม่ต้องรีบ
ไว้ดูทีหลัง มันจะต้องมีค่าใช้จ่าย เพิ่มขึ้นตามค่าครองชีพ
ตอนที่ฉันเข้ามานี่เมื่อปีที่เเล้ว เพราะใช้เครดิตปลอม..
ฉันก็ไม่คิดว่าจะมีปัญหาอะไร
เเต่พอมาตอนที่ฉันจิ้ม ไอ้ปากเสียนั่นที่สนาม
มันเหมือนกับว่าฉันได้เครดิตคืนมา จากดันกับบรอดสตรีท เเล้วโว้ย
ต้องเรียก ดันกับเเบลดสตรีท เอ่อ ที่จริงมัน..
..ก็ได้ยินมาทั้งสองชื่อเเหละ
ประเด็นก็คือราคามันต้องเพิ่มขึ้น
เอาสมุดของแกออกมา เราจะมาพูดเรื่องธุรกิจกัน
สําหรับปลาน้อย.. ฉันเคยบอกว่าเท่าไหร่นะ?
-สองพัน -ตอนนี้เพิ่มเป็นสามพัน
-ไม่เอาน่า.. -ตอนนี้สามพันเเล้ว
เเล้วไอ้นํ้าเกลือที่ไว้ใส่ตาเเกน่ะ
-เเกเรียกอะไรนะ? -บอชเเอนด์ลอมบ์
เออ บัชชะลัม'ไรนั่น สามร้อย
-ฉันต้องใช้ -เเหงล่ะ เเล้วก็หมอนสั่งพิเศษ
ฉันก็จะหามาให้เเก คิดว่าราคาคงจะซักห้าร้อย
ห้า?
ป้ายระบุว่าหุบปากซะ พวกเเกอ่านไม่ออกรึไงวะ?
เเกพูดกับใครกันวะ?
เเกมีปัญหามากรึไง โฟลี่ย์?
นี่มันขู่กรรโชกกันหน้าด้านๆ ด้านที่สุดเลยมั้งเนี่ย
หมอนใบละห้าร้อยเหรียญเชียว?
-ฉันก็คิดว่าเเพงไปหน่อยนะ -หุบปาก ดิ๊ก
-หนุนเเล้วคงฝันดี -ขนห่านล้วนๆ
-นี่ เเกยัง.. -เเล้วเเกเเบ่งให้หุ้นส่วนเท่าไหร่ล่ะ
หุ้นส่วนฉัน? เพื่อนฝูง..ฉันต้องคอยดูเเลไอ้เวรนี่นะ
-เท่าไหร่ล่ะ? -ก็ร้อยนึง
ถ้าเเกฉลาดนะ ริบลี่ย์ อยู่ห่างๆ มันไว้
งั้นรึ?
คือฉัน..ฉัน ไม่รู้นะ
อย่างเเรกเลย ถ้ามันฆ่าเเก มันก็ไม่ได้อะไร
มันไม่จําเป็นต้องตาย โฟลี่ย์
มันอาจเจออุบัติเหตุหกล้มเอง ลงบนอะไรที่เเข็งๆ เข้า
อย่างเช่นมีดโกนหรือไอ้จ้อนฉัน
ฉันจ่ายได้ ฉันจ่ายดีกว่า..ไม่มีปัญหา
ถ้าเกิดมันล้มลงบนอะไรนะ สนู้ป
เขาก็จะย้ายหมอนี่ออกไป เร็วกว่าที่เเกล้มมวยซะอีก..
เเกก็จะไมได้อะไรเหมือนเดิม
นี่นะ ขอเตือนเเกครั้งสุดท้าย
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวเห้..'ไรกับเเกเลย
ทําไมเเกไม่ออกไป หาบุหรี่สูบ ห่าเหวอะไรก็ได้
ฉันไม่สูบบุหรี่
ไม่ได้ยินเรอะ ทําไมเเกไม่ ขยับตูดออกไปซะทีวะ
เเกซวยเเล้วเพื่อน นั่นฮิมมี่ว้อย
รปภ.ส่วนตัวฉัน ติดอันดับ 32 ของชาวคุก
-อันดับ 32? -ใช่เลย
-จากเท่าไหร่ 20 รึ -อัดมันเลย
-เกิดอะไรขึ้นเหรอ? -ไม่มีนี่
อ่านคัมภีร์นี่เเล้วมันตื่นเต้นน่ะ ไม่มีอะไร
ออกไปให้หมด เดี๋ยวนี้
-ไม่มีปัญหา -ทั้งหมดนี่เลย ไป
เราตกลงเรื่องปลากันเเล้วนะ
อ๋อปลา..ใช่เลย
เราตกลงกันเเล้วนี่เนอะ
นสพ.ลงว่าสินบนนําจับเเก ชิโน่ เเละลูลู่คนละหนึ่งหมื่น
มีพูดอะไรถึงเเคเรนมั้ย?
บอกเเค่ว่าเธอหนีมาได้ เอ้า
ไม่เป็นไร มันอยู่ในสระ
ข่าวบอกมั้ยว่าเกิดอะไรกับเธอ หลังที่ไปกับเจ้าเกลนน์?
จะรู้เรอะ ต้องไปถามเจ้าเกลนน์
มันคงกําลังเดินทางไปดีทรอยท์ เราเองก็น่าจะไปที่นั่น
เเกรู้ตัวรึเปล่าว่าทําอะไรอยู่?
ค่อยห่วงแต่ผู้หญิงที่ทำงาน เป็นผู้รักษากฎหมายเนี่ยนะ?
เเกอยากจะนั่งจิบค็อกเทล กับผู้หญิงที่พยายามยิงเเก
-เเกฟังฉันพูดรึเปล่า? -เเกว่าตาแก่คนนี้เป็นแฟนเธอมั้ย?
มีเเค่รูปเดียวในกระเป๋าเธอนี่
ฉันต้องไปดีทรอยท์คนเดียวรึไง?
ยิ่งเราอยู่นี่นานเเค่ไหน โอกาสที่..
เจ้าเกลนน์อาจทําเรื่องดีเป็นร้ายได้
หรือไม่เราก็อาจโดนจับทั้งคู่
นี่คือ โฟลี่ย์รึ?
เเคเรน?
นี่โฟลี่ย์ใช่มั้ย?
หน้าไม่เห็นเหมือนเลย
-ไม่เหมือนรึ? -อืมม์ หน้าเขาเหมือนกับ..
ต่างจากนี้
ไวเเอท เอิร์บมาเเน่ะ
-เป็นไงบ้าง ดีขึ้นมั้ย? -ก็ดีค่ะ
-ตอนนี้พ่อช่วยดูเเลคุณ? -ก็ลางานอาทิตย์หนึ่ง..
เพื่อจะได้ดูเเลฉัน เเต่ที่จริงเอาเเต่ซ่อมเรือ
นี่คือเรย์ นิโคเล็ท
-เคยได้ยินเรื่องคุณมามาก -เช่นกัน
เรย์ทํางานกับเอฟบีไอหน่วยพิเศษ เรื่องนักโทษเเหกคุก
บอกหน่อยซิเรย์ เคยคิดใส่เลื้อ ที่พิมพ์ว่า"เเฝงตัวมา"มั้ย?
-ไม่ -เเล้วเป็นไงบ้าง?
นั่งสิ
ดีที่เราจับได้คนนึงเเล้ว
-จับโฟลี่ย์ได้รึ? -โดยละม่อมเลยมั้ย?
มีคนจําสองคนได้ใกล้สนามบิน
โทรมาเเจ้งเบาะเเส
-เพราะสินบนนําจับ -ใช่โฟลี่ย์มั้ย?
เปล่า ลินาเรสเป็นชาวคิวบา
เราเข้าไปพร้อมกับหน่วยสวาท คอปเตอร์สองลํา ทุกอย่างที่มี
ลินาเรสกลัว..เริ่มยิงก่อน เราก็เลยเข้าไปจับ
ชิริโน่หนีไปได้
-โฟลี่ย์ไม่ได้อยู่ที่นั่น? -ไม่ เเค่พวกคิวบาเท่านั้น
มีคนมารับโฟลี่ย์ เขาคงมีคนคอยช่วยเหลือ
ดูเหมือนจะเป็นคนเดียว ที่รู้ว่าต้องทําอะไร
ขอโทษนะ
ฮัลโหล?
ครับ อยู่ครับ รอเดี๋ยวนะ
เเคเรน
-ฮัลโหล? -สวัสดี
คุณรู้มั้ยว่าเป็นใคร?
รู้..~ห้านาที~
เเล้ว..เรย์..
มีบางอย่างที่ผมข้องใจมาก
พาดหัวว่า"ฉันนอนกับฆาตกร สาวไมอามื่ระลํ่าระลักบอก"
-ใครเป็นคนรับโทรศัพท์? -ไม่ใช่เรื่องของคุณ
ผมคงเเก่ไม่พอสําหรับคุณ
-เขาเป็นพ่อฉันเอง -จริงรึ?
-หน้าเขาเหมือนตํารวจ -คุณรู้ได้ไง?
-คุณมีกระเป๋าฉัน -ปืนคุณด้วย
-คืนให้ฉันได้มั้ย? -คุณจะให้ทํายังไง?
เเวะเอามาให้ที่บ้านพ่อฉัน
ส่งให้ถึงมือหน่วยสวาท ที่เปิดประตูรับเลยมั้ย
ตอนนี้ พวกเขาอยู่นี่คนนึง
น่าจะให้เขาคุยกับคุณเองเลย
-คุณไม่ทําอย่างนั้นหรอก -ทําไมล่ะ?
คุณพูดล้อเล่นกับผม
เธอทําหมูทอดราดข้าวให้เขา
เเล้วตามมาด้วยบทรักกันบนโซฟา
เธอว่าเขาเป็นคนนุ่มนวล
เจ้าชิริโน่โผล่ที่บ้านหลังนั้น เเล้วคงว่าคิดถึงอีหนูลูกสาว
เธอก็เลยรู้สึกเห็นใจเขา เเละที่ตามมาคือ..บูม!
-บนโซฟา -เเบบนั้นเลยซินะ?
เเค่เดา
ก็มีเรื่องที่ยังสงสัยอยู่ดี
ลุงคัลลี่ของณเป็นไงบ้างล่ะ?
คิดว่าเขาจะบอกว่าผมอยู่ไหน?
-ถ้าคุณบอกได้ -เขาตายไปเเล้ว
ป่วยเมื่อ 27 ปีก่อนออกคุก
ไม่กี่ปีจากนั้นก็ตายใน รพ.อนาถา
เขาก็พยายามหาความสุขที่ขาดไป
คิดว่าคงไม่เกิดกับผม
สุดท้ายคงเลิกไปอยู่เกาะไหนซักเเห่ง คิดงั้นใช่มั้ย
ตอนนี้ก็ใกล้ภูเขาสบายดีอยู่เเล้ว
เเต่ถ้าหากคุณชอบเกาะ เราไปเกาะก็ได้
-หมายความว่าไง"เรา"? -ก็คุณกับผมไง..
-นายน่าจะมาดูนี่ -นั่นเสียงบัดดี้นี่?
อะไรนะ? เปล่า โอเคนะ สวัสดี
เธอเองก็เเต่งงานเเล้ว
เเต่ยังขึ้นเตียงกับนักโทษเเหกคุกเพราะ..
เขาบอกว่ารู้สึกคิดถึงลูกสาว
เธอบอกโลกเเบบนั้น เเต่คุณยังต้องปกป้องเธอ
จะไม่มีการเผยชื่อเธอ
ฟังดูเหมือนว่าสิ่งที่เธอทํา ไม่ใช่เรื่องเสียหาย
ตราบเท่าที่สามีเธอไม่รู้
เหมือนที่พวกผู้ชายนอกใจเมีย ชอบพูดว่าเธอไม่รู้ก็ไม่เป็นไรหรอก
-พ่อ -อะไร?
เรย์ ฉันมีอะไรจะให้ดู ไปที่ห้องนั่งเล่น
ดีที่ได้คุยด้วยนะ
เช่นกันครับ
เจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางบุกเข้าไป ในแหล่งหลบซ่อน..
ทางด้านเหนือสนามบินไมอามี่เช้าวันนี้
เพื่อค้นผู้ต้องหาที่หลบหนีจากคุุุุุก ในเมืองเเกลดส์เมื่อวันอังคาร
เอฟบีไอยืนยันว่าหนึ่งในจํานวนนั้น อเรลิโอ ลินาเรส..
-..ถูกวิสามัญ -ชิโน่คงอยากคุยกับฉัน
ชิโน่มันหนีเพื่อตัวเอง มันไม่มาสนใจเเกหรอก
ถ้ามันรู้ว่าฉันปูดเเผนมัน มันตามหาฉันเเน่
อาจไปถามอาเดล ว่ารู้อะไรบ้าง
มันรู้ว่าเธออยู่ไหนเหรอ?
เเจ็ค
เราเคยคุยกันครั้งนึง กินเหล้าไปด้วย
เเล้วฉันอาจพูดเลยถึงอาเดล
ว่าเธออยู่คณะเล่นกล มันสนใจมาก
ถามว่า"เคยเห็นผู้หญิงถูกผ่าครึ่งมั้ย?"
มันอยากจะเจอเธอ ถ้าเธอไปเยี่ยมฉัน
งั้นก็โทรไปบอกเธอ ว่าอย่าพูดกับพวกคิวบา
-โทรศัพท์คงถูกดักฟังเเล้ว -เออว่ะ
ก็หมายความว่าพวกนั้นคงไปเฝ้า เเถวที่เธออยู่เเล้ว
ฉิบหาย!
อาเดล เดลิซี่กําลังพูด
-อาเดลงั้นหรอ? -ใช่ ฉันพูดเอง
โทษครับ โทรผิด
ปลอมตัวได้เเจ๋วมาก
นักท่องเที่ยวไงเล่า
เอาล่ะ ใกล้ถึงเเล้ว
ตรงขึ้นไป ทางซ้ายมีอนั่น
-ชายที่ถือกรรไกรตัดต้นไม้ -คงเป็นพวกเอฟบีไอ..
ที่มารวมกันรับจ๊อบตัดพุ่มไม้
-นั่งเล่นหมากรุกเเนบเนียนดีนี่ -ไปหยุดตรงนั้น
ให้..ตาย
..เชื่อเลย
เห็นหล่อนเเล้ว พอใจรึยัง
-ไปดีทรอยท์กันเถอะ -เป็นงานเหมือนกันนะ ไอ้น้อง
อย่างหนึ่งที่บอกได้เรื่องเเจ็ค เขามักนึกถึงคนอื่นก่อน
ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือใหญ่
งั้นเหรอ
อาเดล ฟังนะ
ฉันเเค่อยากเจอเขาก่อนเขาทําอะไร ให้สถานการณ์เเย่ลง
บัดดี้คอยดูเเลเขาเเล้ว
คอยดึงเขาจากปัญหา ช่วยเตือนสติ
เขาร่วมกันปล้นเเบงค์มา 50 ครั้งเเล้ว
-เป็นทีมงานที่ยอดมาก -จนกระทั่งถูกจับ
ไม่ใช่ความผิดของเเจ็คหรอก มันเป็นความผิดจองบัดดี้
ที่ต้องการโทรหาน้องสาว สารภาพผิดเรื่องงานที่จะทำ..
ก่อนปล้น เเทนที่จะโทรตอนเสร็จ
เธอโทรหาเอฟบีไอ เลยติดคุกที่ลอมพ็อคทั้งคู่
คิดว่าบัดดี้คงเสียใจเรื่องที่เกิดขึ้น
คุณพอทราบมั้ยว่า จะหาตัวบัดดี้ได้ที่ไหน?
หรือเกลนน์ก็ได้?
มีร่า..อาเดล คุณอยู่รึเปล่า?
-อยู่ -มีร่า ผมอยากคุยกับคุณหน่อย
-คุณเป็นใคร -เอมีล ที่คุณเคยทํางานให้น่ะ--
--เขาให้เบอร์เเละที่อยู่ของคุณกับผม
ผมกําลังต้องการผู้ช่วย ขอเข้าไปพูดด้วยได้ไหม?
อ๋อ เอ่อ..ได้
คุณเคยทํางานกับเอมีลใช่ไหม?
ฉันคอยโดดออกจากกล่องให้เขา 4 ปี
ว่าไงนะ เป็นกล่องให้เขา?
เป็นผู้ช่วยเขา
คุณบอกว่าทํางานเเถวไมอามี่เหรอ?
ไปนั่นไปนี่ตามเรื่อง
ผมเคยเล่นกลตอนอยู่คิวบา เขาเรียกผม ว่ามานัวลิโต้ เดอะ เเมจิเชี่ยน
มีร่า เปิดประตูได้ไหม?
-ฉันยังไม่ใส่เสื้อผ้า -ผมเป็นเพี่อนรักของเเจ็ค โฟลี่ย์
-คุณรู้จักเเจ็คมั้ย? -คุณเป็นใครกัน?
โฮเซ่ ชิริโน่
คุณอาจเคยได้ยินเเจ็คพูดถึงชิโน่ ผมคือคนเดียวกัน
บอกให้เขารอก่อน คุณจะเเต่งตัว
รอตรงนั้นก่อนนะ ขอเเต่งตัวเเป๊บ
บอกได้มั้ยว่าจะหาเเจ็คได้ที่ไหน เเล้วผมจะไม่รบกวนอีก
น่านะ บอกหน่อย
-ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน -ผมช่วยพาแจ็คแหกคุก
-เปิดประตูซะทีซิโว้ย -ฉันจะเรียกตํารวจ
ทําอย่างนั้นกับเพื่อนของเเจ็คได้ไง
กูทนไม่ไหวเเล้วโว้ย!
มีร่า อย่าทํางั้น
-อาเดล! -เอามือมานี่
-คุณไม่ใช่อาเดลนี่! -ฉันเป็นมือปราบรัฐฯคุณถูกจับเเล้ว
อาเดลส่งกระเป๋าฉันมา
ผมว่าคงจะมีการเข้าใจผิดกัน
กระเป๋าคุณสวยนะ
เอาเป็นว่าเราลืมมันซะ ผมกลับบ้านผม..
-หุบปาก -ใครเป็นคนสอนให้คุณทํางี้เนี่ย?
-เอามืออีกข้างมา -โอเค
ผมอยากจะไปฉี่
คุณใจร้ายจัง!
ผมจะโทรหาทนายความผม นี่มันละเมิดเสรีภาพบุคคลชัดๆ
ดาเนียล เบอร์ดอนจากเเคเรน ซีสโก้
ขอถามอะไรหน่อยนะ
คุณรู้มั้ยว่าเขาทํายังไง?
เเคเรน?คุณอยู่ไหน? ผมพยายามตามหาคุณ
ไอ้กลที่คุณอยู่ในกล่อง เเล้วถูกเลื่อยเป็นสองเสี่ยงน่ะ
-อยู่ที่บ้านอาเดล เดลิซี่ -มนต์วิเศษ
เราคุยกับเธอมาเเล้วไม่มีเบาะเเส
ก็เเล้วถ้าฉันพาชิริโน่มาได้ คุณจะให้ฉันเข้าหน่วยพิเศษมั้ย?
-เเน่นอน -ก็เอาเลื่อยผ่านไปเฉยๆเเล้วเเยกออก
เเล้วคุณกระดิกเท้าได้ยังไง?
คุณเอาตัวเจ้าชิริโน่มาได้ คุณก็เข้าหน่วยพิเศษได้
ฉันก็อยากรู้เท่านี้เเหละ
เอาล่ะ ไม่ต้องไปสนเรื่องเมียเก่า
รีบไปที่อาดัมส์ โฮเต็ลได้มั้ย
ได้เลย
ไม่!
-เเค่นั้นเเหละ -ขาปลอม
ขาปลอมเนี่ยนะ?เเล้วคุณทําไงกับ..
ขอบใจอาเดล
กระดิกหัวเเม่เท้าได้ไง ถ้ามันปลอม?
"อาดัมส์โฮเต็ล"
สิ่งเเรกเมื่อถึงดีทรอยท์คือหาเจ้าเกลนน์
เเล้วหาหน้าต่างโยนมันออกไปซะ
ฉันกําลังคิดว่าถ้าฉันเป็นเกลนน์..
ตามหาเจ้าริบเปอร์ต้องไปที่ไหน?
ปัญหาคือพอเเกเป็นเกลนน์ เเกก็จะไม่ใช้สมอง
เเกจําสนูปปี้มิลเล่อร์ เพื่อนของมันได้ไหม?
ฉันว่าสมองมันคงฝ่อเรียบร้อย
เจ้าสนู้ปมันเลิกชกมวยเเล้ว
เกลนน์บอกฉันว่า มันเป็นผู้จัดการค่ายมวยในคร้องก์
-ได้กุญเเจมั้ย? -พวกเขาอยู่ในห้อง 613
สองคนคอยดูข้างนอกด้านหน้า-หลัง
คอนรอยเจมิสันขึ้นไปบนชั้นหก คุมโถงทางเดินหัวท้าย
คุณเป็นหน่วยหน้าคุณสนับสนุน
คุณคอยชี้เป้า
-จะใช้เครื่องกระทุ้งไหม? -ใช่สิทําไมล่ะ?
ห้องผู้จัดการเป็นเหล็ก
อาจเป็นทุกห้อง
อัดเครื่องกระทุ้งกับประตู เสียงก็จะดังลั่น
ผมมีเครื่องเก็บเสียงสําหรับปืนของผม
ดีอะไรก็ได้
ชั้นสองจ้ะ
ชั้นสอง
ไปขึ้นทางบันได
เอาวิทยุไปรอที่โถงนี่คอยดูลิฟท์ไว้
-ดาเนียลฉันอยากขึ่้นไปชั้นบน -คุณอยากไปรอที่รถก็ได้นะ
ถ้าเห็นโฟลี่ย์กับเเบลกโผล่มา คุณจะทํายังไง?
-วอ.ไปบอกคุณ? -เเล้ว..ให้เขาขึ้นไปข้างบน
อย่าพยายามจับด้วยตัวเองเข้าใจไหม?
ชั้นนี้หรือเปล่าคุณยาย?
พักอยู่ชั้นนี้รึเปล่ายาย?
โอ!ใช่
ใช่เเล้ว ขอโทษจ้ะ ขอบใจนะ
ทุกคนทราบเราถึงหน้าประตูเเล้ว
ทุกคนทราบเรากำลังจะพังประตู
ขึ้นใช่มั้ยครับ?
ใช่ล่ะ กําลังขึ้นเเล้ว
ฉันว่าเธอมองมาที่ฉัน
-ใคร? -เเคเรน
เเคเรน ซีสโก้?
เธออยู่ที่ห้องโถง
-เธออยู่ห้องโถงเหรอ? -ใช่
ถ้าเขารู้ว่าเราอยู่ไหนก็ต้องรู้ว่ารถอะไร เราจะต้องเปลี่ยนรถ
เธอนั่งอยู่ตรงนั้นจ้องมาที่ฉัน
เขาไม่ได้อยู่บนนี้คอยจับตาดูให้ดี
เเคเรนๆ ยังอยู่ตรงนั้นรึเปล่า?
เขาโบกมือให้ลูก?
หนูมั่นใจได้เลย
-เเล้วโบกมือตอบรึเปล่า? -กระทันหันนะค่ะ
น่าจะโบกตอบซะหน่อย
น้องสาวของบัดดี้ เรจิน่า เเมรี่เเบลก
รับโทรศัพท์บัดดี้2ครั้ง จากดีทรอยท์เช้าวันนี้
เธอโทรไปหาเบอร์ดอน เหมีอนคราวที่เเล้ว
-เขาได้ที่อยู่บัดดี้จากเธอนั่นเเหละ -เเล้ว..
ไม่รู้ทําไมเขายังโทรหาเธอ ทั้งที่เธอเป็นคนบอกตำรวจ?
เขาคงเจ็บเเล้วไม่จํา
หากว่าเขามีงานใหญ่ทางเหนือ ทําไมโฟลี่ย์รีรออยู่ไมอามี่นานนัก?
-มีความคิดเห็นมั้ย? -อยากรู้เหมือนกันค่ะ
-กลับมาเเล้วจะโทรหานะคะ -โอเค
"ดีทรอยท์"
"เสตทเธียเตอร์" คลับ-เอ็กซ์21.00น.
"ฮิตส์วิลล์สหรัฐอเมริกา" พิพิธภัณฑ์โมทาวน์
ตอนนี้ฉันไม่ได้ทําเเค่จัดชกมวยเเล้ว
หลายอย่างเปลี่ยนจากที่พบกันหลังสุด อย่างเช่นว่า..
ฉันต้องทําตัวกลมกลืนกับยุค เเบบว่า..ต่างจากเดิม
โอกาสเหมาะก็ปล้นใหญๆสักครั้ง
ปล้นตามบ้านอะไรเเบบนั้น
เจ้ายักษ์เผือกทํางานอเนกประสงค์
องครักษ์ส่วนตัวก็ได้ถ้าให้มันเป็น พนักงานขับรถ
มองถนนสิเจ้าเผือก! ดันทะลึ่งหันมาทําห่..อะไร
ฉันชอบรถคันนี้เกลนน์
เเกขโมยได้รถดีนี่
มันจะทําให้เราไปเเถวบ้านริบลีย์
โดยไม่ต้องเหนี่อยกับพวก รปภ.
เเม้เเต่ตํารวจก็ไม่คิดยุ่งกับเราแน่ เเจ๋วมากเพื่อน
เเกยังไม่ได้บอกฉันเลยว่าจะทํายังไง
เดี๋ยวฉันบอกรอพรรคพวกอีกคนก่อน
เคนเน็ธเป็นน้องชายของโมเซล..
เป็นคู่หูกับไอ้เผือกเเถวนี้
ไปกันเลยไอ้เผือก
เเล้วหนุ่มดับเพลิงนั่นใคร?
เคนด็อก
-เป็นไง? -เเกทำอะไรไอ้หื่น?
รําคาญบุหรี่นี่เหรอ
ทิ้งมันไปซะเคนนี่เกลนน์
เกลนน์นี่เจ้าเคนที่ฉันพูดถึงเมี่อกี๊
เเกจะมาช่วยเราเจี๋ยน ไอ้เศรษฐีผิวขาวนั่นรึ?
-หมอนี่เเหละ -ช่วยรึ?
ขับไปเลย ไอ้เผือก
เดี๋ยวก่อนนะ..
มัวรัสฉันให้เเกเข้าร่วมงานนี้ไม่..
เเกเพิ่งถามฉันว่าเราจะทํายังไง
ฉันก็จะบอกเเกอยู่นี่พวกฉันมือพระกาฟั
เเต่คนที่ฉันกังวลคือเเกเกลนน์
ฉันเหรอ?
เเกคิดว่าจะทําได้จริงๆ ไม่ใช่เเค่ราคาคุยรึเปล่าล่ะ?
ทําอะไร?
เดินเข้าไปบ้านที่ฉันเลือกไว้
อัดไอ้มืดที่เคยซื้อของจากฉัน
-มันเเอบซื้อของไม่ผ่านฉัน -อะไรนะ? เมื่อไหร่?
เดี๋ยวนี้คิดว่าฉันพูดเอามันส์รึไง
ไม่จําเป็นต้องพิสูจน์กันนี่
เรื่องเจ้าริบลี่ย์นั่นฉันเป็นคนคิด เเกเเค่บอกว่าจะทําหรือไม่ทํา
เเกอยากเก็บไอ้นักค้ายาที่หักหลังเเก
ก็เรื่องของเเกไม่เกี่ยวกับฉัน
ฉันรู้เเกคิดว่าเเกเจ๋ง..
เเต่อย่าพูดกับฉันด้วยนํ้าเสียงเเบบนั้น
ถ้าเเกไม่ชอบใจสิ่งที่ฉันบอก ก็เลิกลากันได้ทุกเมื่อ
ฉันว่าเรากําลังลืมว่าใครเป็นหัวหน้า
ฉันเป็นต้นคิด
ไม่เอาน่าถ้าฉันพูดว่านี่คือรถฉัน ก็จงรู้ว่ามันเป็นของฉัน
เเกก็ต้องไปหาคันใหม่
หากฉันบอกว่าเราจะจัดการเจ้าริบลี่ย์ เราก็ต้องจัดการไม่ว่ามีหรือไม่มีเเก
ถ้าฉันบอกว่า"ไอ้สันดานมึงไปทํา..
กูจะได้รู้ว่ามึงเจ๋งมั้ย..''
เดาซิว่าเเกควรทํายังไง?
ถึงเเล้ว
จัดเสื้อผ้าให้รัดกุมหน่อย
เลื่อยมาฉันใช้เอง
ขวานล่ะ
เเกจะเอาขวานไปทําอะไรกัน?
ออกไปจัดการไอ้เปรตนั่นกัน
เเกจะเอา.45 หรือ ปืนพก?
เกลนน์?
เวรจริ๊ง
เลวร้ายเกินกว่าที่เเกคิดใช่ไหม?
เเกมันชั่วสมบูรณ์เเบบเเล้วนะ
ไปเถอะ
เเกคิดยังไง?
คิดว่าเจ้าเกลนน์ปากโป้ง จนได้ผู้ร่วมงานเพิ่มอีกน่ะสิ
เฮ้เจ้างั่งสบายดีหรือไง?
พวกเเกมาทําอะไรที่นี่?
เเกไม่ได้อยากให้เรามารึ?
ใครเผลอเหยียบเเว่นเเกเข้าล่ะ
-จําไม่ได้ -เเล้วไปเอาเลือดใครมาติดเสื้อ?
ไอ้พวกนี้มันวิปริต
-สนู้ป! -ฉิบหายเเล้ว
เรามีปัญหาเหรอ?
เเจ็ค โฟลี่ย์นักปล้นเเบงค์ชื่อดัง
สนูปปี้ มิลเล่อร์ จอมล้มมวยนามกระฉ่อน
ฉันอ่านข่าวเรื่องเเกเเหกคุกที่ฟลอริด้า
เพื่อนบ้านห่วยก็ต้องเเหกสนู้ป
เรียกชื่อนี้อีกที ฉันจะเหวี่ยงหัวเเกทะลุกําเเพง
อะไร?คําว่า"สนู้ป"น่ะเหรอ?
ไม่มีใครเรียกฉันว่าสนูปปี้อีกเเล้ว นั้นล่ะที่ไอ้เผือกมันพูดถึง
มันไม่ค่อยชอบก็เเค่นั้นเองเข้าใจนะ
ฉันทิ้งอดีตไปหมดเเล้วพรรคพวก
เเต่เเกเรียกตัวตลกนี่ว่า"ไอ้เผือก"
ไอ้เผือกบ๊อบเคยเป็นนักมวย
เเล้วตอนนี้เเกทําอะไรไอ้เผือกบ๊อบ
เฝ้าบ้านรึว่าเห่าหอนไปงั้นเเหละ?
-เหมือนกลับสู่ลานนักโทษเลย -เกือบเหมือนน่า
ไม่ถอยเเต่ไม่กล้าทําอะไร
ถอยเมื่อไหร่เป็นลูกอีตุ๊ดเมื่อนั้น
-เเล้วพวกเเกมาดีทรอยท์ทำไม? -เจ้าเกลนน์ไม่ได้บอกเเกรึ?
-เกลนน์?เรื่องอะไร? -ก็คิดว่าพวกเเกถูกจับ
ทําไม?เพราะเเกปล่อยให้พวกฉันยืน อยู่ริมถนนรึ?
เหรอ..
สนู้ปฉันไม่รู้ว่าเจ้าเกลนน์ สัญญาอะไรกับเเกบ้าง
เเต่นี่คือข้อตกลง
บัดดี้กับฉันเอาครึ่งนึง ของที่ได้มาจากริบลี่ย์
ส่วนที่เหลือเเกก็เอาไปเเบ่งกันเอง
เราไปคุยกันข้างนอกดีกว่ามั้ย?
-ในนี้ดีเเล้วอุ่นดีด้วย -ในนี้มันยังกะ90องศา
บางครั้งถึง100องศาด้วยซํ้า
เอมมานุเอลมันชอบอย่างนี้
ทําให้นักชกเเข็งเเกร่ง เเละดุร้ายเเบบทอมมี่เฮิร์น
ฉันยังมีธุระที่อื่นอีก
วันศุกร์มาดูมวยด้วยกันสิ
มานั่งคุยกันเรื่องนั้นว่าจะเอาไง
-เสตทเธียเตอร์ -ได้เเล้วเจอกัน
ต้องใช้ความกล้าอย่างมาก ที่จะเดินเข้าไปในธนาคารพร้อมกับปืน
ไม่รู้สิตลอดชีวิตฉันไม่เคยใช้ปืน
พูดเป็นเล่น
นายจะเเปลกใจผลที่ได้ เเค่รู้ว่าต้องพูดยังไง
เพราะนายนี่เเหละ เหตุผลที่ฉันไม่ฝากเงินกับเเบงค์
เเล้วนายเก็บเงินไว้ที่ไหนล่ะ?
มาพูดถึงเรื่องเพชรดิบกันต่อ
-ฉันรู้ว่านายกําลังพูดถึงอะไร -นายเป็นคนฉลาดนะ
เคยพูดเรื่องนี้ให้เกลนน์ฟังบ้างมั้ย?
บ้าน่าใครมันจะเชื่อเจ้าเกลนน์
-นายเชื่อมันเหรอ? -ไม่ไม่เชื่อ
ถ้าเป็นเรื่องจริงมันคงรู้ว่าฉันเก็บไว้ไหน
นายบอกมันว่าเก็บไว้ในบ้านนั้น
บ้านนั่นหลังเบ้อเริ่ม นายจะอยู่ในนี้อีกนานเเค่ไหน?
22 เดือน 3 วัน 2 ชั่วโมง ทำไม?
ฉันน่าจะใช้คนอย่างนายได้
คนที่รู้วิธีพูดขอในทางที่ถูกต้อง
ฉันกําลังพูดถึงตอนที่นายพ้นโทษ
คงไม่คิดปล้นเเบงค์ตลอดไปใช่มั้ย?
-ฉันไม่ชอบทํางานออฟฟิศ -ใครชอบล่ะ?
ผมคิดว่าทุกคนชอบเอ็ดดี้
-เรย์นายเป็นไงบ้าง? -หนาวจะตายไป
เเต่ตอนนี้เริ่มอุ่นเเล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะความสนุกที่ เราทํางานด้วยกันหลังสุด
ทําไมมาหาผม เเทนที่จะเป็นเอฟบีไอ
ที่เอฟบีไอทำคือส่งฉันไปเอากาเเฟ
รู้อะไรมั้ย?คุณพูดถูก
ปีที่เเล้วดีอีเอจับเกลนน์ ไมเคิลส์ ในข้อหาครอบครองเเละเเจกจ่าย
-เเต่กลับต้องปล่อยไป -เอารถออกไป
ในบันทึกไมเคิลส์บอกว่า มาดีทรอยท์เพื่อพบเพี่อน..
เเละโอกาสหางานทํา
-ใครคือเพื่อนของเขา? -มัวรีส มิลเล่อร์
หรือเรียกกันว่าสนูปปี้ เคยเป็นมวยชกมือรางวัล
ผมรู้จักสนูปปี้มีชื่อพอสมควร
ฝีมือพอๆกับชูการ์เรย์เล็นเนิร์ด เตร็ดเตร่อยู่ทางด้านเเถบตะวันตก..
กับพวกนักเลงหัวไม้อีกสองคน
-ฉันต้องการที่อยู่เขา -27-10ว่ามาเลย
-คุณต้องการอะไรนะ? -ที่อยู่หลังสุด
นั่นรถคุณเหรอ
ไม่ได้คุณไปพบมิลเล่อร์คนเดียวไม่ได้
เถอะน่าเรย์ฉันเป็นเจ้าหน้าที่รัฐฯ ดูเเลตัวเองได้มีอาวุธด้วย
ผมจะโทรบอกที่อยู่ให้พรุ่งนี้
ขอบใจมากเรย์มอนด์
เเกอ่านหนังสือพิมพ์หรือยัง?
-ภาพเธอเเจ่มเเจ๋วมากเลย -เอาเรื่องอื่นสิ
ฉันไม่เห็นว่าเธอมานี่ จะเกี่ยวอะไรกับเรา
เธอมาพักผ่อน เพราะชอบอากาศห่วยงั้นสิ
ฉันว่าหล่อนตามเจ้าเกลนน์
อีหนูยังอยู่มั้ย?
พวกเธอไม่ยอมค้างถ้าไม่จ่ายเงินก่อน
-บอกน้องสาวเเกเเล้วรึยัง? -เพิ่งวางหูเธออธิษฐานให้ฉันด้วย
-คุยกันนานเเค่ไหนล่ะ? -สองชั่วโมง
-เเล้วอยู่กับอีหนูนานเเค่ไหน? -45นาที
เล่าให้น้องเเกฟังเรื่องริบลี่ย์รึเปล่า?
ลืมเรื่องน้องสาวฉันได้เเล้ว
ถ้าเเคเรน ซีสโก้ตามเจ้าเกลนน์ เราซวยเเน่
คืนพรุ่งนี้เผลอๆถูกจับกันหมด
ลองขับรถผ่านเสตทเธียเตอร์ ไปดูลาดเลาก่อน
เเวะไปดูริบลี่ย์ด้วยจะได้เตรียมการ
ตกลง
-เอธีเนียมโฮเต็ลมีอะไรให้ช่วยคะ -เเคเรน ซีสโก้ครับ
-เบสท์เวสเทิร์นครับ -เเคเรน ซิสโก้ครับ
-โมเซล มิลเล่อร์? -คุณต้องการอะไร?
-ฉันกําลังตามหามัวรีส -ถ้าเจอเขาก็บอกด้วยว่าหมาตาย
เเละฉันไม่มีเงินเเล้ว
-เธอพูดกับใคร? -คุณผู้หญิงถามหามัวรีส
-หล่อนต้องการอะไรล่ะ? -ยังไม่ว่าไง
-เขาไม่ใช่มัวรีสเหรอ? -นั่นเคน เน็ธเป็นน้องชายฉัน
-ถามหล่อนว่ามาหาเขาทําไม! -มาถามเองสิ!
-เรื่องของมัวรีสไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน -อ๋อเเน่ล่ะ
เสตทเธียเตอร์ ใครชกบ้างล่ะ?
งั้นเชียวเหรอ?
ฉันตามหาคนๆ หนึ่ง คิดว่ามัวรีสน่าจะรู้จัก
คุณไม่ใช่หน่วยมประพฤติอะไรนั่นนะ
-เปล่า -คุณเป็นทนายรึ?
ไม่ ฉันกําลังตามหาคน ชื่อเกลนน์ ไมเคิลส์
เกลนน์ ฉันไม่เคยรู้จักคนชื่อนี้
เขาบอกว่าเคยพักที่นี่ เมื่อพฤศจิกายนปีที่เเล้ว
-ที่บ้านหลังนี้เหรอ? -เขาว่าเขาพักอยู่กับมัวรืส
มัวรัสไม่ค่อยอยู่นี่นานนัก
ฉันก็อยากรู้ว่าเขาอยู่ไหน เเต่จะว่าไป..
ไม่รู้จะดีกว่า คุณเข้าใจมั้ย?
ใช่
-คุณว่าหมาคุณตายเหรอ? -มันโดนรถทับ
-มันชื่ออะไร? -มันตัวเมีย ชื่อทัฟฟี่
คุณคิดว่าฉันจะเจอมัวรีสได้ที่ไหน
ไม่รู้สิ ที่โรงยิม..สนามมวย
เขาไม่เคยพลาด คืนพรุ่งนี้ก็มีที่เสตทเธียเตอร์
-เขาเคยพาฉันไป -เสตทเธียเตอร์
ทําไมคุณเอาเเต่ถามเรื่องมัวรืส?
เธอตามหาคนชื่อเกลนน์
ฉันไม่ได้ถามเธอ ไปหาอะไรทําซะ
รีบย้ายก้นไป หาอะไรมากินหน่อย
-นายเป็นนักมวยเหรอ -คุณรู้ได้ไง?
-สังเกตได้ -ก็ใช่
จนต้องเอาเเก้วตาออกสองครั้ง
-รุ่นไหนล่ะ มิดเดิลเวทล่ะสิ? -ไลท์
ซุปเปอร์มิดเดิลเวท ทํานํ้าหนักได้ครั้งนึง
-เเล้วตัวคุณล่ะ เเบนตั้ม..ใช่มั้ย? -ฟลายเวท
งั้นเชียว?รู้พิกัดรุ่นตัวเองด้วย
คุณชอบดูมวยรึเปล่า? ดิบเถื่อนอะไรเเบบนั้น
ผมว่าคุณชอบเเน่
อยากเล่นปลํ้าสู้กันบนพื้นหน่อยมั้ย
เหมือนผมกับทัฟฟี่ ก่อนมันโดนรถทับ
เราจะนอนลงปลํ้ากันที่พื้นบ่อยๆ
ผมบอกมันว่า "นังทัฟฟี่ตัวดี ฉันมีของให้เเก"
ผมเอาสิ่งที่นังสัตว์อย่างทัฟฟี่ชอบ ให้มัน คุณรู้มั้ยว่าอะไร?
รู้มั้ยอะไร? กระดูกไงล่ะ
ผมจะเอากระดูกชิ้นยอดให้คุณเลยล่ะ
นายไม่ใช่สเป็คฉัน
นั่นผมไม่สนหรอก
-ผมจะปลดปล่อยปีศาจให้คุณทําตามชอบ -ฉันต้องไปเเล้ว
-บางทีเราอาจได้พบกันอีก -ไม่ เรามาลองสู้กันดูก่อน
บัดซบ! ฉิบหายอะไรกันนี่?
นายอยากลองสู้เหรอ ก็นี่ไง
นี่มันคฤหาสน์ใหญ่
ดูเเล้วเหมือนคุกมากกว่า
ไม่สงสัยเลย ต้องปลอดภัยเเน่นหนาเเน่
พอได้เวลา เราก็มาเคาะประตูดู ว่ามันอยากคุยเรื่องความหลังมั้ย
-เเบบนี้ง่ายสุด -เยี่ยมเลย
แล้วถ้ามันให้เราเข้าไปพร้อมเจ้าสนู้ป กับไอ้พวกกล้ามโตสมองฝ่อนั่นล่ะ?
จะไม่มีใครมากับเรา
เราไปดูการชกคืนพรุ่งนี้ ฟังเจ้าสนู้ปพล่ามเเผนของมัน
เเล้วเราจะเข้าไปก่อนมัน สองคน
ฉันพอนึกออก
เจ้าเกลนน์ต่รองกับสนู้ปไป ขณะที่เราเสวยสุขเรียบร้อย
เเกรู้จักใครที่ทำงานใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย
เเล้วลอยนวลไปเสวยสุขได้บ้างล่ะ?
มีโอกาสที่เรา จะเดินออกจากที่นี่มีอเปล่า
เเล้วเเต่โชคชะตาเถอะ
โชคชะตา? เเกเป็นดาไลลามะไปเเล้วรึ?
คําพูดน้องสาวฉัน
เธอเชื่อโชคชะตา ไม่เชื่อว่ามีนรก
เธอจึงหยุดอธิษฐานให้วิญญานที่หลงผิด
เราไม่ได้ยินเรื่องการลงทัณฑ์อีกต่อไป
เเต่ทุกวันเธอยังอธิษฐาน ไม่ให้บัดดี้โดนจับ
เเกคิดยังไง?
คิดว่านรกมีจริงไหม?
มันเรียกว่าทัณฑสถานเเกลดส์
ฉันจะไม่กลับไปนั่นหรือที่เเบบนั้นอีก
เขาเอาปืนมาจี้เเกก็ต้องไป ไอ้น้อง
ถึงเอาปืนมาจี้ เเกก็ยังมีทางเลือก
คือ..คุณโฟลี่ย์
คุณริบลี่ย์เเละผมได้พูดกันนาน เรื่องบทบาทของคุณในบริษัทนี้
เขาคิดว่าคุณคงจะมีความสุข ที่ได้ทํางานในไมอามี่นี่
-คุณคิดว่าไงบ้าง? -ก็ดี
ดี ขนาดของคุณคือ 42 เเบบยาวใช่ไหม?
ก็ประมาณ 42
คือ 42 ธรรมดา
-ลองดูว่าพอดีมั้ย -นี่มันอะไร
เครื่องเเบบคุณไง
เครื่องเเบบผม
คุณโฟลี่ย์ คุณโฟลี่ย์!
คุณคะ ขอโทษค่ะคุณ
คุณคะ ขอประทานโทษ
-เข้าไปไม่ได้นะคะ -รปภ.งั้นเหรอ?
-เเกเป็นใคร ใหญ่นักเหรอ? -เฮ้ ใจเย็นๆ พวก?
ไม่เป็นไร เพ็คกี้ ทุกอย่างเรียบร้อย
นายรู้อะไรมั้ย?
ฉันไม่เเน่ใจว่านายจะมาที่นี่ เเต่นายก็มา
เเล้วนายโยนงานนี้ใส่หน้าฉัน
ขอบอกให้นายรู้ไว้
ทุกสิ่งที่นายทําทั้งชีวิตจนถึงตอนนี้..
ในโลกความจริง มันไม่มีความหมาย
ไม่มีคุณค่าซักนิด
การที่นาย'ปล้นเเบงค์
มันก็ไม่ใช่ทักษะการตลาด
เราไม่เคยเห็นโจรปล้นเเบงค์เดินไปมา
รับเงินเกษียณบํานาญ เคยมั้ย?
คิดว่านายก็รู้ ถึงบากหน้ามาที่นี่
วันนี้ฉันเสนองานให้นาย..
งานเฮงซวย รายได้ก็ยิ่งเฮงซวย
นายอยากให้ดีกว่านี้เหรอ? ทําให้ฉันเห็นว่านายเปลี่ยนได้สิ
เเล้วฉันจะให้งานดีกว่านี้..ดีกว่ามาก
ถึงตอนนั้น..เพี่อน นายก็สมควรรับ
ยังไงดิ๊ก? เเบบที่เเกทําน่ะเหรอ?
เเต่งงานกับอีตัวรวยๆ เจ้าของบริษัท
ขายมันไป เเล้วหย่ากับเธอซะ?
เนี่ยเหรอ"ทําตัวให้ดีข้นตามลําดับ'' ไอ้ตอเเหล?
ตอนอยู่ในคุก คนอย่างเเกเป็นไง?
เเกเป็นไอศครีม เป็นขนมหวาน ที่ไอ้พวกนั้นรุมทึ้ง
มัวรีสกับพวกอีกเป็นโหล คอยเเต่จะสูบเลือดเเกจนหมดตัว
ก่อนเเกหมดตัว ฉันเป็นคนช่วยมึง!
ขอประทานโทษ ที่กูคงไม่อยู่
คอยบอกว่า"เซ็นนี่ด้วยครับ'' หรือ"ห้ามจอดนะครับ"
กูไม่ทำหรอก ไอ้คุณดิ๊ก!
ฉันผิดหวังในตัวนายนะ
มากันเเล้ว มันสัญญาให้งานอะไรพวกเเกล่ะ?
-ก็มีสองอย่างที่เราจะทํา -อะไรบ้าง?
ฉันต้องหารองเท้าดีกว่านี่ เเล้วก็อะไรอื่น สําหรับพรุ่งนี้
ตรงนี้ไว้ทีหลัง
โอเค
ฉันโทรหาน้องสาวหน่อยดีกว่า
จะดื่มอะไรมั้ยคะ?
ฉันขอเบอร์เบิ้นกับนํ้า
ได้ค่ะ
ช่วยเราอีกทีได้มั้ย?
เซเลส เครื่องดื่มคนสวยนั้นเก็บที่เรา
-เขาขอจ่ายค่าเครี่องดื่มให้คุณคะ -ได้ยินเเล้ว
-บอกเขาด้วยว่าฉันจะจ่ายเอง -ได้ค่ะ
ฉันจะไปลองดู
ขอโทษครับ
เพี่อนๆ กับผมมีข้อถกเถียงกันอยู่
ว่าคุณทํางานอะไร
เเละผมชนะ หวัดดีครับ ผมฟิลิปส์
ฟิลิปส์ ฉันอยากดื่มคนเดียวเงียบๆ เเล้ก็จะไป
ไม่อยากรู้ว่าผมเดาว่าอะไรเหรอ ทําไมผมรู้ว่าคุณทํางานอะไร?
ฉันไม่ได้อยากจะหยาบคายนะ เเค่ต้องการอยู่คนเดียวเท่านั้น
~ตรงโน้นเเอร์เย็นเป็นบ้า~
ผมว่าผมรู้ ทําไมคุณถึงกลุ้มใจ
ผมอาจมีทางออกให้คุณได้
ผมพอเดาได้..คุณเป็นนักขายมือใหม่
เเละลูกค้าคุณคงยังไม่ยอมตกลง ทั้งที่คุณเป็นผู้หญิงสาว..
สะดุดตามากตามที่ผมเห็น คอยให้บริการเขาก็ตาม
ใกล้เคืยงมั้ยครับ?
ผมชื่อเเอนดี้
เราทํางานโฆษณา เพิ่งมาจากบริษัท เเอปเปิ้ล, นิวยอร์ค เมี่อเช้านี้
เพื่อวางเเนวทางให้ โรงกลั่นเหล้าฮิราม วอลเกอร์
ทดลองทําตลาดมาการิต้าสูตรใหม่
นี่น่าสนใจมาก คือเราเอา..
พวกเม็กซ์..เป็นโจรละตินน่ะนะ
มากับเข็มขัดลูกปืนพร้อมครบเครื่อง แล้วสวมหมวกชิวาว่าทรงสูง
เขากระชากปืนออกมา
-เจ้าพวกนี้เมื่อก่อน.. -เเอนดี้
พูดจริงนะ ใครอยากฟังเหรอ?
-คุณอยากเล่ามั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น -ไปเถอะ เเอนดี้
เเอนดี้
เเกไปทําอะไรมา?
-ขอเลี้ยงเหล้าคุณได้มั้ย? -เอาสิ ขอซักเเก้ว
เชิญนั่ง
ผมชื่อเเกรี่
ฉันชื่อเซเลส
-อยากสั่งเครี่องดื่มคงนานหน่อยนะ -ผมไปเอาที่บาร์ก็ได้
-ไม่ต้องหรอก -หนุ่มพวกนั้นกวนใจคุณมั้ย?
ไม่เป็นไร คือว่า..ก็คุณเพิ่งมา
นี่ค่ะ ลองดื่มก็ได้นะ
-คุณชอบเบอร์เบิ้นเหรอ? -ชอบมากเลย
บอกหน่อยซิ เซเลส คุณทํางานอะไร?
พนักงานขาย ตอนนี้มาหาลูกค้า
เเต่เขาทําให้ฉันยุ่งยาก เพราะฉันเป็นผู้หญิง
คุณคิดว่าตัวเองเป็นอย่างนั้นเหรอ?
-ตัวเเทนขายน่ะเหรอ? -ผู้หญิงสิ
-ผู้หญิงก็ไม่เป็นไรนี่ -ผมชอบเส้นผมคุณ
-ชอบชุดที่คุณใส่ -เป็นชุดที่ฉันชอบเป็นอันดับสอง
เคยมีชุดที่ชอบที่สุดเเต่มีคนทําเสีย เลยต้องทิ้งไป
-ทิ้งเลยเหรอ? -มันเหม็นหึ่ง
-เอาไปซักก็ไม่หายเหรอ? -ไม่
เเกรี่ เเล้วคุณทำมาหากินอะไร?
-จะคุยกันเเบบนี้อีกนานเท่าไหร่? -อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้
ผมไม่คิดว่าจะดี ที่ทําเป็นไม่รู้จักกัน
เเกรี่เเละเซเลส รู้จักกันเเค่ไหน?
-ฉันไม่เคยเล่นเกมส์อย่างนี้มาก่อน -นี่ไม่ใช่เกมส์
ไม่ใช่เรื่องที่จะมาเล่น
คุณไม่คิดว่ามันก็น่าจะดีเหรอ
ไม่เลยซักนิด นี่เป็นบางสิ่งที่เกิดขึ้น
มันเหมีอนกับปิ๊งใครซักคนครั้งเเรก เเบบที่คุณเห็นทั่วไปตามท้องถนน
คุณมองเห็นกันชั่วไม่กี่วินาที
มันอาจมีครั้งที่รู้สึกว่า.. ทั้งคู่รู้สึกอะไรบางอย่าง
จากนั้นล่ะ..ต่างคนต่างไป
สายเกินกว่าจะทําอะไรได้อีก
คุณจดจํามันได้ เพราะมันเกิดขึ้นจริง เเต่คุณกลับปล่อยมันไป
ได้เเต่คิดกับตัวเอง "ถ้าหยุดเวลานั้นได้"?
"จะเกิดอะไรขึ้น..?"
"หากหยุดได้..?"
มันอาจเกิดขึ้นไม่กี่ครั้งในชีวิตคุณ
-หรือครั้งเดียว -ครั้งเดียว
หาฉันเจอได้ยังไง?
ผมโทรหาคุณที่ห้องจากข้างล่าง
ถ้าฉันเป็นคนรับสาย คุณจะพูดว่าไง?
ก็พูดว่าผมเป็นใครจํา กันได้ไหม ไปดื่มกันหน่อยไหม?
เเล้วถ้าฉันบอกว่าจําได้? ..กําลังตามหาคุณอยู่
ฉันบอกว่าตกลง เเต่ก็อย่างที่คุณรู้..
ฉันอาจมืหน่วยสวาทรออยู่ด้วย เเล้วจะไว้ใจฉันได้ไง?
คุณคุ้มค่าที่จะเสี่ยง
-คุณชอบเสี่ยง -คุณเหมือนกัน
รู้มั้ย ไม่ช้าก็เร็ว..
คุณก็ต้องกลับเป็นนักโทษ
นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณอยากพูด
จําได้มั้ยว่าคุณพูดเยอะ ที่ในกระโปรงท้ายรถนั่น?
-อาเดลว่าคุณพูดมากตอนที่ตื่นเต้น -เธอว่าอย่างนั้นรึ?
-คุณเอาเเต่ลูบไล้ขาอ่อฉัน -เเต่ด้วยความอ่อนโยน
ปืนซิกซาวเออร์ที่คุณเอาไป สําคัญต่อฉันมาก
พ่อให้ฉันเป็นของขวัญวันเกิด
อย่างงั้นรึ?
คุณจะทํายังไงกับฉันต่อล่ะ?
ผมยังไมได้เริ่มเลยนี่
รู้เเต่ว่าผมชอบคุณเเละไม่อยากจะ..
ห่างจากคุณหรือไม่ได้พบคุณอีก
ก็เลยโบกมือลาฉันตรงลิฟต์นั้น
ก็ไม่เเน่ใจ คุณเห็นงั้นเหรอ
ไม่อยากชื่อเลย ว่าฉัน..
...คิดเรื่องคุณมากขาดนี้
ได้เเต่สงสัยว่า จะเป็นไงนะถ้าเราพบกันอีก
ถ้าได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน
ผมเคยคิดอย่างนั้นเหมีอนกัน
คือคิดว่า "หากมีเวลาพิเศษด้วยกัน"
เเค่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน
-ผมเห็นคุณบนถนน -ที่ไหน?
หน้าบ้านของอาเดล
-คุณไปหาเธอเหรอ? -จะไปเตือนเธอเรื่องชิโน่
-เธอช่วยคุณงั้นสิ -อย่าเพิ่งพูดเรื่องนั้นดีกว่านะ
คุณพูดถูก ฉันจะไม่ถามเรื่องบัดดี้
หรือพวกคุณมาทําอะไรที่ดีทรอยท์ แล้วพบเกลนน์หรีอยัง..
อย่าพูดอย่างนั้น คุณทําให้ผมกลัว
เราไปกันเถอะ
มีบางอย่างที่อยากให้คุณรู้
ฉันไม่ได้รอหาคนมานอนด้วย เผื่อคุณจะคิดอย่างงั้น
ทําไมทําเสียงหงุดหงิด?
มันดูเหมือนว่าฉันอยากลอง เล่นบทรักกับโจรปล้นเเบงค์
ผู้หญิงบางคนมองหาความตื่นเต้น
ผมคงไปพูดว่าได้นอนกับมือปราบรัฐฯ คิดว่าผมจะพูดเหรอ?
ไม่รู้หรอก
มานี่ซิ
ผมรู้จักชายคนนึง
เดินเข้าไปในเเบงค์พร้อมกับขวด บอกทุกคนว่ามันมีไนโตรกลีเซอลีน
เอาเงินจากพนักงานธนาคารไป
ตอนเดินออกดันทําขวดหล่นเเตกบนพื้น
เขาลื่นล้มลงหัวฟาด พวกนั้นจับไว้ได้
ไนโตรกลีเซอรีน นั่นคือนํ้ามันพืช
ผมรู้จักโจรปล้นเเบงค์ซื่อบื้อมากกว่า คนที่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรเสียอีก
มั่นใจเลยว่าหนึ่งในสิบเท่านั้น ที่รู้ว่าหมึกกันขโมยคืออะไร
โจรปล้นเเบงค์ส่วนใหญ่โง่บัดซบ
อยากให้คุณรู้ไว้ถ้าคิดนอนกับโจรนั่น
อย่างที่พูดเมื่อกี๊.. คุณจะยิ่งโง่เง่าเหมือนพวกมัน
เเต่คุณไม่ได้โง่
ทําไมคุณคิดอย่างนั้น? ทําไมถึงคิดว่าผมจะคิดอย่างนั้น?
คุณไม่โง่ซักนิด
ผมก็ไม่เเนใจนะ
เราไม่อาจผิดพลาดถึงสามครั้ง เเล้วยังมีหน้าพูดว่าฉลาดหรอก
มานี่ซิ
คุณเริ่มคิดจริงจังกับผมใช่มั้ย
พยายามจะไม่
ฉันเเค่อยากรู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง
คุณรู้
"การเเข่งขันชกมวยคืนวันศุกร์"
การ์ดเเน่นๆ ไว้ ข้างบนด้วยสิโว้ย
-กลัวสะดือโผล่รึไงวะ! -เเกซดยังกะลูกหมา
อย่าก้มตํ่า ออกหมัดมั่งซิวะ!
อย่าให้มันออกจากมุม
บอกว่าอย่าให้มันออกมาจากมุม!
รู้อะไรมั้ย ฉันต้องไปฉี่ล่ะ
บอกฉันทําไม? หาคนช่วยจับจิ้งจกรึไง?
ชกสิโว้ยเฮ้ย โจ!
ตั้งการ์ดเร็ว บักโจ!
งั้นเเหละ ไอ้หนู!
ตุ๊ยท้องมัน! ถูกใจโว้ย
เอาให้มันหลับเลย โจ!
นั่งลง เคนนี่ นั่นล่ะ!
-จะขโมยรถอีกเเล้วเหรอ? -เปล่า!
ไม่อยากเชื่อเลย!
กลับมาอยู่ที่เดิมงั้นใช่มั้ย? จะทำชั่วทั้งทีก็ไม่ราบรื่น
-ผมไม่มีกญเเจ -ฉันเห็นอยู่
คือผม..ไม่ได้ขโมยรถเวรนี่นะ
-ไม่เหรอ? -ไม่ ผมขโมยมันเมื่ออาทิตย์ที่เเล้ว
เมื่อไหร่ก็ชั่งเหอะ จากเวสต์ปาล์ม
ดังนั้น..ก็ไม่ใช่การขโมยอีก ถูกมั้ย?
-เอามือวางบนพวงมาลัย -คุณคิดจะ..
จับผมข้อหางัดรถเหรอ?
ทั้งเรื่องรถ เรื่องช่วยเหลือ สนันสนุนนักโทษเเหกคุก
มีพฤติกรรมอันน่าสงสัย ในการเดินทางมาที่นี่
ไอ้พวกนั้นอาจตามมาดูผมเมื่อไหร่ก็ได้
พวกมันเป็นเดรัจฉาน
เกิดอะไรขึ้น เกลนน์?
ไม่มี ผมเเค่อยากไปให้พ้นซะที
นึกว่าเรื่องนี้เป็นความคิดนายเสียอีก
ปล้นไอ้ริบลี่ย์นั่นเป็นความคิดผม
เเต่ไอ้พวกนั้น คิดทำเรื่องร้ายกว่านั้นอีก
-ริบลี่ย์ นักหุ้นวอลล์สตรีทเหรอ? -เเผนก็คือ..
ไปจับตัวเขาที่สํานักงานพรุ่งนี้..
ขับรถพาเขาไปบ้านที่บลูมฟิลด์ฮิลส์
จากนั้นผมไม่รู้ว่าพวกมันคิดทําอะไร
-โฟลี่ย์มีส่วนด้วยรึเปล่า? -มี เเต่เขายังไม่มาเลย
-ไม่มาน่ะดีเเล้ว -ทําไมล่ะ?
มัวรีสคิดจะฆ่าเขา..
เพื่อจะเอาสินบนนําจับอะไรอย่างนั้น
เเต่นายว่าเขายังไม่มา คิดว่าเขาจะเปลี่ยนใจมั้ย?
ผมไม่รู้ เขาไม่ไว้ใจผมเท่าไหร่
ก็น่าสงสัย
ถ้าคุณจะจับก็เอาเลย เเล้วรีบไปจากที่นี่
หนาวขรี้หดตดหายเเล้ว!
ถ้านายอยากรีบไปจากนี่ ก็วิ่งไป จะช่วยอุ่นขึ้นบ้าง
จริงเหรอ?
สาบานต่อพระเจ้า ถ้านายโกหกฉัน..
ผมรู้ คุณหาผมเจอ ผมเชื่ออย่างนั้น
รู้มั้ยผมกําลังคิดอะไร?
ถ้าคุณไม่ได้พาผมไป ศาลของรัฐกลางฤดูร้อนที่เเล้ว
คุณก็ไม่รู้ว่าผมเป็นใคร
ถ้าฉันไม่รู้จักนายนะเกลนน์ พรุ่งนี้นายคงอยู่ในคุกหรือไม่ก็ตาย
ลองคิดอีกเเบบสิ วิ่งไปซะ
ฉันบอกเเกเเล้วว่าเงินอยู่ในนี้
-สนู้ป -โจรปล้นเเบงค์มาเเล้ว
ฉันไม่อยากพลาดดูว่ะ ดันเก้าอี้มาสิ
-ใครนั่งตรงนี้เหรอ? -เจ้าเกลนน์
เเต่มันลุกไปห้องนํ้าตั้งนานเเล้ว..
-จนป่านนี้ยังไม่มาอีก -ตกส้วมตายเเล้วมั้ง
สงสัยว่ะ
ส่งสองคนนี้ออกไปดู กลับมาก็ได้แต่ส่ายหัว
ถ้ามันทิ้งเสื้อโค้ทไว้ เเสดงว่าเดี๋ยวคงมา เเล้ว..
รถยังอยู่ ฉันดูเเล้ว
-งั้นเรากลับก่อน -กลับเหรอ?
-อะไรวะ? -ถ้าเจ้าเกลนน์หนีไป..
-สนทําไม มันรู้เรื่องอะไรล่ะ? -ฉันคิดว่าทุกอย่าง
เกลนน์มันรู้ทุกย่าง ว่าจะเกิดอะไรขึ้นวันพรุ่งนี้
มันอาจหนี เที่ยวไปบอกใครต่อใคร เเต่ก็ช่างเเม่มเหอะ
เจ้าเกลนน์ไม่รู้ว่าฉันเปลี่ยนเเผน
เราจะจัดการคืนนี้ ออกจากนี่เมื่อไหร่
ไปที่บ้านหลังนั้น เอาของที่เราต้องการ เเละก็จัดการเรื่องที่ต้องทำ
-ขอฉันคุยกับบัดดี้เเป๊บนึง -ฉันให้สองนาที
-ตัดสินใจซะ -ฉันไม่ได้ขออนุญาต
-นายคงรู้ว่ามันอาจหักหลังเรา -ฉันก็รู้สึกอย่างนั้น
นายคิดว่าจะเจอเพชรก่อนพวกมันรึเปล่า?
ฉันจะต่อรองเอง นายรีบไปจากที่นี่ซะ
ฉันไปทํางานกับมัน เเล้วกลับมาหาเเก เเบ่งคนละครึ่ง
-ครึ่งเพราะฉันทําอะไร? -พาฉันออกมาจากเเกลดส์ ผู้ริเริ่ม
เเล้วใครจะดูหลังให้เเก?
เอาล่ะ ไอ้เผือกบริการถึงบ้าน
-พร้อมลงมือหรือยัง? -พร้อมทุกอย่าง
เย็นไว้ เเผนฉันได้ผลเสมอ
เพเรนเนียลการประปา
มีคนเรียกหาเรา
รู้มั้ยคุณพูดอะไร ที่นี่ไม่มีใครโทรนะ
ไปเล่นสกีกันได้
นายยังทําตามที่ฉันบอกได้อยู่นะ
ทิ้งนายไว้กับพวกเวรตะไลนี่เหรอ
-เรย์มอนด์ ครูซ -นี่เเคเรน ซิสโก้ ฉันอยู่ที่บ้านริบลี่ย์
มัวรัส มิลเล่อร์กับพวกอีกสี่คน บุกเข้าไปในบ้านเเล้ว
ทุกคนมีอาวุธ ฉันต้องการกําลังเสริม
-เธอเป็นใคร? -ฉันทํางานที่นี่
ฉันเป็นคนใช้ ออกไปนะ
ก็นี่เเหละที่ฉันอยากทำ เข้าๆ ออกๆ
-เจ้าริบลี่ย์อยู่ไหน? -เขาไม่อยู่ที่นี่
-ออกไปข้างนอกหรืออะไร? -เขาอยู่ที่ฟลอริด้า ปาล์มบีช
-มันจะกลับเมื่อไหร่? -เเกจะนั่งรอมันเรอะ?
คุณริบลี่ย์พักนั่นตามฤดู คริสต์มาสถึงอีสเตอร์
อย่าทำเสียเรื่อง
เธออยู่ที่นี่คนเดียวรึไง?
ใช่ คนเดียว
-ตู้เซฟของริบลี่ย์อยู่ที่ไหน? -ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
น่าเชื่อเหลือเกินนะ
เราจะขึ้นไปดูข้างบนที่ห้องพักของมัน
เเกกับบัดดี้ดูห้องต่างๆ ชั้นล่างนี่
ดูรูปที่เเขวนตามผนัง หลังรูปด้วย
มันต้องมีตู้เซฟ อยู่ที่ไหนสักเเห่ง
เเล้วที่พักมันที่ฟลอริด้าล่ะ?
โทรไปเช็คดู เเล้วเราก็ค้นตามผนัง ทั้งหมดก่อนจะออกจากนี่
ดีมั้ย จะได้รู้ว่ามันอยู่ที่ไหนกันเเน่
พานังตัวดีนี่ไปข้างบน
ขึ้นไป!
ถ้าเธอพยายามทําให้ สัญญานเตือนภัยดังละก็
เธอจะตายอย่างทรมาน เข้าใจมั้ย?
-ไปทางไหน? มันอยู่ไหน? -ทางโน้น
-เคยใส่เเบบนี้มั้ย -ฉันไม่เล่นสกี
คอยดูสาวใช้ด้วย ฉันจะไปดูรอบๆ
ไปนั่งนั่น..คร้าบ
โอ้โฮ โม เเกดูที่พักไอ้บ้านี่สิ
ตรวจดูหลังรูปภาพที่เเขวนบนผนัง
เฮ้ โม เจอถุงยางว่ะ
ไอ้เผือก ดูใต้ที่นอนทําห่..อะไร?
คิดว่ามันจะซ่อนเพชรใต้ที่นอนเหรอ
โอ้ย! โอย..กูจะบ้าตาย
-โฟลี่ย์อยู่ไหน? -ก็ตรวจดูตามห้องต่างๆ ที่เฮียบอกไง
ไปคอยดูโฟลี่ย์
เจ้าเคนเลิกยุ่งกับวิทยุซะที ยัดซีดีลงไป
-ฉันไม่รู้จักวงพวกนี้เลยว่ะ โม -ก็เลือกซักแผ่นสิ
"ร้องเเบบไมเคิล โบลตั้น" มั้ย?
น้องสาว เธออยากฟังเพลงอะไร?
-ฉันชอบชูเบิร์ต -ชูเบิร์ต?ฉันไม่ชอบ
โฟลี่ย์?
เจ๋ง
911 บอกให้รอรึไง ริชาร์ด?
-โฟลี่ย์! -สบายดีมั้ย?
มันเกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย?
-ใครอยู่ชั้นบน? - สนู้ปปี้ มิลเล่อร์กับเพื่อนของมัน
มัวรีส จากลฃอมพ็อค?
มันจับมิดจ์ขึ้นไปเหรอ?
ผู้ชายอะไรให้ผู้หญิง ไปเปิดประตูกลางดึก
เราคิดว่าเป็นสามีเธอ เขาชอบเเวะมาดูพฤติกรรมเธอ
ฉันเองก็น่าจะอยู่ที่ฟลอริด้า
อีกซักพัก เเกจะรู้ว่าควรอยู่นั่น มานี่
นั่งลง ดูตู้ปลาด้วยยกัน
นี่เเจ๋วโว้ย ใช้ได้ว่ะ
เเม่งมึงเอ๊ย! เจอตู้เซฟเเล้ว!
อย่าไปไหนนะ
-โอ้โห! เเบบนี้มันต้องฉลอง -ดูมันสืิ
พวกมันพบตู้เซฟเเล้ว
บัดดี้ จําริชาร์ดได้มั้ย?
-หวัดดี บ้านสวยนี่ -ขอบใจ
เราเเค่ต้องพังไอ้มือหมุนนี่
อัดมันเลยจะได้เปิดดู
เตรืยมพร้อมอยู่เเล้ว
เดี๋ยวฉันก็ตายพอดี
-เเกไปไหนมาวะ? -ฉันเจอสเต็ค
-สเต็คเหรอ? -ก้อนเบ้อเริ่มเลยเฮีย
มาช่วยกันเปิดเซฟนี่หน่อย
-ลงไปหาของกินเนี่ยนะ -บื้อเอ๊ย
เดี๋ยวก่อน ไม่ ไปยืนข้างๆ
นับสาม หนึ่ง..สอง..สาม
-พระเจ้าช่วย มันยิงมิดจ์! -นั่งลงดิ๊ก
พวกมันพยายามเปิดตู้เซฟ ไมใช่สาวใช้เเกหรอก
เเม่งเอ๊ย
ไม่กระเทือนผิวมันเลย
พยายามยิงที่มือจับ
ปิดหูไว้นะพวก ลูกนี้ดังเหมีอนระเบิด
นับสาม หนึ่ง..สอง..
รหัสของมันคือ 3-10-44
-วันเกิดของริชาร์ด -ขอบใจ
มันตายรึยัง?
ไปตามหาโฟลี่ย์
ไม่อยากเชื่อเเกยังโกรธฉันอยู่ เรื่องตั้งนานเเล้ว
ฉันไม่ได้โกรธเเก ที่จริงตอนนี้ฉันสบายใจมาก
ฉันไม่เเนใจว่าตู้ปลาทําให้ฉันใจเย็น
รึว่าเป็นเพราะเพชรดิบในตู้ก็ไม่รู้
ให้ตาย
เจ้าเกลนน์พูดถูก แกมีของมีค่า 5 ล้านอยู่ในนั้น
5.2 ล้าน
ดูยังกะก้อนหินธรรมดาเลย!
เหมีอนจริงๆ จะลองหยิบดูมั้ย?
ถ้าฉันเป็นเเก ฉันจะลุกขึ้นเเล้ววิ่ง
-ฉันจะไม่ทิ้งมิดจ์ -พวกมันจะฆ่าเเก
ถ้านั่นคือชะตาฉันก็ไม่เป็นไร ฉันจะไม่ทิ้งเธอ ฉันรักเธอ
-ไปเถอะ เเจ็ค -โชคดี ริชาร์ด
-เร็วสิ เเจ็ค -พวกมันจะข่มขืนสาวใช้หรือเปล่า?
ดูเเล้วก็น่าจะเป็นงั้น เผลอๆไอ้ดิ๊กด้วย
-เเล้วพวกมันก็จะฆ่า -อย่างน้อยล่ะ
ริบลื่ย์
-เเกนี่มันลูกเล่นเยอะนะ -นั่นสูทฉันใช่ไหม?
นี่สูทจองฉัน ดูเเกซิ
เเกไปซ่อนที่ไหนมา ดิ๊ก?
เราทําสําเร็จเเล้วใช่มั้ยเพี่อน?
-ขึ้นรถมาได้เเล้ว -ฉันจะกลับเข้าไป
-งั้นฉันจะไปด้วย -เจอกันที่สนามบิน
ฉันจะเอารถจองริบลี่ย์ไป
เรื่องที่เราทําที่นี่ นายคงต้องโทร คุยกับน้องสาวไปอีกเป็นเดือน
-เราไม่มีอะไรติดค้างกัน -เอ้า
รีบไปซะ
-ถอดออกเดี๋ยวนี้ -อย่ามาเเตะต้องฉัน!
หุบปาก! ไมมีใครช่วยเธอได้หรอก
ช่างมิดจ์เถอะ เพชรอยู่ที่ไหนดิ๊ก
-โฟลี่ย์เอาไปหมดเเล้ว -เเล้วเจ้าโฟลี่ย์มันอยู่ไหน?
มิดจ์
-มิดจ์! -ฉันบอกให้นั่งลงโว้ย
ไอ้ลูกหมาเอ๊ย!
เเกไปบันไดหน้า ฉันจะไปด้านหลัง
-คุณเป็นไรมั้ย? -ริชาร์ดอยู่ไหน?
เขาอยู่ข้างล่าง คุณรอนี่เเหละ
หยุดนะไอ้ตูด วางปืนลง
ทิ้งปืนซะ!
บอกให้วางปืนลงเดี๋ยวนี้
เดี๋ยวนี้!
บอกให้วางลง!
หยุดอยู่ตรงนั้น อย่าขยับ มัวรัส!
ได้ตัวโฟลี่ย์เเล้ว!
มัวรีส!
เเกมีลูกปืนให้ฉันยืมใช้บ้างไหม
ไม่ หมดเเล้ว
-ไม่เคยยิงปืนมาเลยใช่ไหม? -ไม่ จนเมี่อกี้นี้เเหละ
-รู้สึกตื่นเต้นรึเปล่า? -ก็นิดหน่อย
สถานการณ์เเบบนี้ เป็นไปได้สูง..
ที่ไอ้ลูกเเมวจะกลายเป็นเสือ
ก็คิดอยู่ เลยไม่อยากเสี่ยง?
ไอ้ลูกหมา!
เเม่งมึงเอ๊ย!
หยุดนะ! ยกมีอขึ้นเดี๋ยวนี้!
เเจ็ค!
-ฉันรู้ว่าคุณอยู่ข้างบน -ให้ตาย!
-เคนเน็ธอยู่ไหน? -มันอยู่นี่
ตายเเล้ว
-ไม่น่า เเจ็ค..อย่า -คิดเสียว่าไม่ใช่ผม
-คิดว่าฉันจะยิงคุณหรือ? -ถ้าไม่ใช่คุณ คนอื่นก็ต้องยิง
คุณเป็นอะไร? ไม่มีที่ไป?
-ทิ้งปืนลงซะ -ผมไม่ยอมกลับไป
อย่าทําให้ฉันต้องยิง วางปืนลง
อย่าทําบ้าๆ เเจ็ค บอกให้วางปืนลง!
ไม่มีเวลานอกเเล้ว
คุณชนะเเจ็ค
-ฉันยิงคุณไม่ได้ -ยิงเเล้ว คุณยิงผม
คุณรู้ ฉันหมายถึงอะไร
ขอโทษด้วย ฉันอยากให้มันเปลื่ยน
สนามบิน
ก็ยังไม่รู้ว่าจะฟ้องฆาตกรรมได้มั้ย
หรือว่าถ้าทําได้ ก็คงได้เเค่ฝากขังไว้
พอสอบสวนเรื่องนี้เสร็จเเล้ว ก็คงส่งเขากลับฟลอริด้า
จะไปรับตัวเขารึเปล่าล่ะ?
ก็น่าจะอย่างนั้น ทําไมคะ?
พ่อก็เเค่คิดว่า
ลูกจะได้มีโอกาสอยู่ใกล้เขา ระหว่างทางที่มาที่นี่
เก็บเกี่ยวเรื่อง"ล้ำลึก"ที่ยังมีไว้
เเล้วก็โยนเขาลงคุกนรกนั่น
เขารู้ว่าเขาทําอะไรอยู่
ไม่มีใครบังคับให้เขาปล้นเเบงค์
สาวน้อยของพ่อ ใจเด็ดจริง
หนูจะโทรหาใหม่ค่ะ
สวัสดี
เเจ็ค
ฉันมีของขวัญให้คุณ
ไว้เล่นระหว่างทาง
เเต่ฉันต้องขอคืน เมื่อ''..การเดินทางสิ้นสุด"
เเจ็ค โฟลื่ย์ นี่เฮจจิร่า เฮ็นรี่
มาจากไหนกันชื่อเฮจจิร่า?
-เป็นชื่ออิสลาม -หมายความว่าอะไร?
"เฮจจิร่า" หมายถึง พระโมฮัมหมัด ตอนหนีออกจากเมกกะเมี่อปี 622
การหนีรึ?
มิตรสหายที่ลีเวนเวิร์ธตั้งให้ฉัน
นายเคยอยู่ที่ ลีเวนเวิร์ธเหรอ?
-เป็นครั้งคราว -หมายความว่าไง?
-หมายความว่าเมื่อถึงเวลาฉันก็ไป -เเหกคุกงั้นเหรอ
ฉันถือว่าเป็นเพียงการอพยพ ไปยังสถานที่ๆ ต้องการไป
-นานเเค่ไหนก่อนถูกจับ? -ครั้งนั้นรึ?
-ยังมีครั้งอื่นอีก? -ใช่ ทั้งหมดเก้าครั้ง
เก้าครั้ง?
ที่จริงสิบ ถ้านับครั้งที่เดินออกมา จาก รพ.ของทัณฑสถานโอไฮโอ
-เฮ็นรี่ นายคงต้องเดินไกลมากสินะ -เป็นการเฮจจิร่า
เฮจจิร่า เรากําลังจะไปเเกลดส์
ดูเหมือนจะเป็นงั้น
ฉันน่าจะออกเดินทางไปเมี่อคืน กับมือปราบหญิงรัฐบาลกลาง
เเต่มีเหตุอะไรไม่รู้ เธอต้องการรอ
-เธอทำอย่างนั้นรึ? -ก็เดาว่ารับเราไปพร้อมกันประหยัดงบ
คงงั้น เธออาจคิดว่า เราคงมีเรื่องคุยกันเยอะ
งั้นรึ เช่นอะไรบ้าง?
ไม่รู้เหมือนกัน อีกนานกว่าจะถึงฟลอริด้า